Νέα | Ειδήσεις | Σχέσεις | Εγκυμοσύνη | fitness
Οικονομία | Τεχνολογία | Ειδήσεις | Υγεία | Αυτοκίνητο | Αθλητικά | Έξοδος
Πωλήσεις Ενοικιάσεις
Ειδήσεις
Φουσκωτά
Μηχανοκίνητα
Ιστιοπλοϊκά
Μηχανές
Αφιερώματα
Σπορ & Δραστηριότητες
Θάλασσα & Τέχνη
Διακοπές
Ευρετήρια, Οδηγοί
Ξύλινα Σκάφη Εποχής (Chris Craft, Riva)


Tα ξύλινα σκάφη εκτός από την καλαισθησία που οφείλεται στο υλικό τους μεταφέρουν και μια ιστορία, η αρχή της οποίας χάνεται στην εποχή που οι άνθρωποι έσκαβαν κορμούς δένδρων μετατρέποντας τους σε μικρές βάρκες για αλιεία. Το αρχέγονο αυτό υλικό είναι καθόλα ζωντανό αφού έχει ηλικία, υπόκειται σε πολλαπλασιασμό, ασθένειες και θάνατο.

Η συγκομιδή της ξυλείας δικαιολογημένα θεωρείται μεγάλη τέχνη. Στο παρελθόν η επιλογή των δέντρων που θα χρησιμοποιούνταν στην ναυπήγηση αποτελούσε πολύπλοκη διαδικασία. Απαραίτητη προϋπόθεση ήταν η περιπλάνηση στα δάση για την εξεύρεση του κατάλληλου δέντρου, το οποίο κόβονταν αφού πρώτα λαμβάνοταν πρώτα υπόψη όλες οι προλήψεις της εποχής εκείνης, όπως για παράδειγμα το γέμισμα του φεγγαριού. Στη συνέχεια την κοπή τους αναλάμβαναν εξειδικευμένοι ξυλοκόποι, ώστε τα ξύλα να μην χάνουν τις μηχανικές αντοχές τους, οι οποίες εξαρτώνται ακόμη και από τον τρόπο που πριονίζεται το δέντρο.

Στη ναυπηγική χρησιμοποιείται μια πολύ μεγάλη γκάμα ξυλείας, όπως η δρυς με εξαιρετικές μηχανικές ιδιότητες και ωραία εμφάνιση, η φτελιά, η μουριά καθώς επίσης το έλατο και το πεύκο που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή καταρτιών. Η κερασιά χαρακτηρίζεται για την εύκολη κατεργασία της και χρησιμοποιείται για τις εσωτερικές επιφάνειες και τα έπιπλα του σκάφους, ενώ ο σφένδαμος και το ιρόκο κατεργάζονται επίσης εύκολα και θεωρούνται από τα καλύτερα για το περίβλημα του σκάφους. Τέλος το teak διακρίνεται για τη μεγάλη του αντοχή και με αυτό επενδύονται τα καταστρώματα.

Στη χώρα μας έχουν κατασκευασθεί από ξύλο αναρίθμητα σκάφη εμπορικά και αλιευτικά κάθε τύπου, όπως μεταξύ άλλων το τρεχαντήρι, το πέραμα, το καΐκι, οι ανεμότρατες, το μπάρκο, οι μπρατσέρες, οι μαούνες και τα ιστιοφόρα όπως ο «Αετός», ένα από τα ομορφότερα ελληνικά σκαριά και για πολλούς ένα από καλύτερα στον κόσμο που κατασκευάστηκε στο ναυπηγείο «Ψαρός» που εδρεύει στο Πέραμα.

Στο χώρο των σκαφών αναψυχής υπάρχουν κυρίως δύο ναυπηγεία που τα ξύλινα σκάφη τους θεωρούνται ορόσημο έχοντας αφήσει εποχή. Τα αμερικάνικα Chris Craft, που το όνομά τους ταυτίστηκε με τον όρο ταχύπλοο και τα ιταλικά θρυλικά σκάφη Riva.

ΝΑΥΠΗΓΕΙΟ CHRIS CRAFT

Τα αμερικάνικα σκάφη Chris Craft έχουν ταυτίσει την επωνυμία του ναυπηγείου τους με αυτή του ταχύπλοου. Η ιστορία των Chris Craft ξεκινά στις 20 Μαΐου του 1861 την ημέρα δηλαδή που γεννήθηκε ο ιδρυτής τους Christopher Columbus Smith. Κατά τα νεανικά του χρόνια ο Smith επιδίδονταν φανατικά μαζί με τον αδελφό του Henry στο κυνήγι της πάπιας. Το 1874 τα δύο αδέλφια αποφάσισαν να προβούν στην κατασκευή ενός εξειδικευμένου σκάφους, προσαρμοσμένο στο αγαπημένο τους χόμπι. Η επιτυχία τους ήταν τέτοια που πολλοί κυνηγοί, θέλοντας να τους μιμηθούν παραγγέλνουν όμοια σκαριά με αποτέλεσμα το 1881 να ξεκινήσει η παραγωγή τους με τις πρώτες τότε μηχανές εσωτερικής καύσεως.

Το πρώτο ταχύπλοο ονομάστηκε Dart, κατασκευάστηκε το 1905 και αποτέλεσε το μοντέλο «κλειδί»που έφερε τους αδελφούς Σμιθ στο προσκήνιο με ένα ρεκόρ ταχύτητας.

Μερικά χρόνια μετά, το ναυπηγείο σε συνεργασία με έναν επενδυτή και λάτρη της ταχύτητας τον Johnny J. “Baldy” Ryan κατασκεύασαν τα μοντέλα Reliance 1 και Reliance 2 φθάνοντας την εποχή εκείνη φθάνοντας στην εκπληκτική ταχύτητα των 33 κόμβων!

Το 1910 η τεχνογνωσία των αγώνων μεταφέρθηκε στα ταχύπλοα προσφέροντας μια νέα σειρά στην αγορά αρχίζοντας παράλληλα μια χρυσή περίοδος για τα Chris Craft. Το 1922 το ναυπηγείο κατακλύζεται από παραγγελίες και υποχρεώνεται να αυξήσει την παραγωγή του που το 1929 έφτασε να πουλά 946 σκάφη με κέρδη 3.5 εκατομμύρια δολάρια.

Κατά την διάρκεια του 2ου παγκοσμίου πολέμου το ναυπηγείο υποστήριξε τον αμερικάνικο στρατό και ήταν ένα από τα σκάφη του που στις 6 Ιουνίου του 1944 έφτασε πρώτο που στις Νορμανδικές ακτές.

Μετά τον πόλεμο επανήλθαν στο ναυπηγείο οι φυσιολογικοί ρυθμοί και δημιουργήθηκε μια νέα σειρά ταχυπλόων βασισμένη στην πολυτέλεια και την άνεση σηματοδοτώντας παράλληλα τον νέο τρόπο ναυπήγησης. Η απήχηση των Chris Craft ήταν τόσο μεγάλη που το 1950 ο Carlo Riva ιδιοκτήτης της θρυλικών ιταλικών σκαφών Riva επισκέφτηκε την αμερικάνικη εταιρεία με σκοπό να αντλήσει ιδέες για την κατασκευή των δικών του σκαφών. Εκείνη την περίοδο το αμερικάνικο ναυπηγείο διένυε περίοδο ακμής και απασχολούσε εργατικό δυναμικό 5000 ατόμων ενώ ο πρόεδρός του το 1959 φιγουράρισε στο εξώφυλλο των Times ως ο άνθρωπος που έφερε πιο κοντά από ποτέ το σκάφος αναψυχής στον μέσο πολίτη.

Το 1962 η Chris Craft υιοθέτησε ένα νέο υλικό τον πολυεστέρα κατασκευάζοντας παράλληλα ξύλινα και πολυστερικά σκάφη μέχρι το 1972 που ναυπηγήθηκε το τελευταίο ξύλινο σκαρί.

Σήμερα το ναυπηγείο εξακολουθεί να κατασκευάζει αξιόπιστα και ποιοτικά πολυεστερικά σκάφη σε μεγάλη γκάμα που αποτελούν την εξέλιξη των παλαιότερων μοντέλων με σύγχρονη αρχιτεκτονική.

ΝΑΥΠΗΓΕΙΟ RIVA

Τα σκάφη πίσω από τον μύθο, ή ο μύθος πίσω από τα σκάφη;

Τι κοινό έχουν οι μεγάλοι αστέρες της έβδομης τέχνης Brigitte Bardot, και ο Sean Connery; Εάν μάλιστα προστεθούν ο Σάχης της Περσίας και ο βασιλιάς Χουσείν της Ιορδανίας ο γρίφος μεγαλώνει επικίνδυνα. Εκτός από την μεγάλη αγάπη τους για τη θάλασσα οι προαναφερθέντες ανήκουν στο πελατολόγιο του Ιταλικού ναυπηγείου των πλέον επώνυμων παγκοσμίως ταχυπλόων με το όνομα Riva.

Η ιστορία των Riva αρχίζει ενάμιση περίπου αιώνα πριν και συγκεκριμένα το 1842 στην μικρή πόλη Σάρνικο της Βόρειας Ιταλίας όταν ένας νεαρός ψαράς που άκουγε στο όνομα Πίετρο Ρίβα αποφάσισε να ναυπηγήσει μια βάρκα κομμένη και ραμμένη στα μέτρα του, που να είναι παράλληλα γερή ώστε να αντέχει στη σκληρή επαγγελματική χρήση.

Με κύριο συστατικό το ξύλο και πολύ μεράκι, ξεκίνησε την κατασκευή ενός συμπαγούς και ανθεκτικού σκαριού με ωραία αισθητική. Οι υπόλοιποι ψαράδες, εκτιμώντας τη δουλειά του πέρα από αγαπητοί συνεργάτες έγιναν και πελάτες του Ρίβα, ο οποίος συνέχισε τη ναυπήγηση με περισσότερο πάθος. Το 1880 οι διάδοχοι του, Ερνέστο και Σεραφίνο Ρίβα, συνεχίζουν την οικογενειακή παράδοση και παίρνουν τα ινία του μικρού καρνάγιου. Με όραμα την κατασκευή ενός σκαριού που να εξυπηρετεί την μεταφορά προσωπικού και φορτίων, μετατρέπουν τις υπάρχουσες ναυπηγικές γραμμές μεγαλώνοντας και εκπλεπτίζοντας τις βάρκες, ενώ για την ώθηση τους πειραματίζονται στη χρήση μιας εσωλέμβιας μηχανής περιορίζοντας τη χρήση των κουραστικών κουπιών.

Η τεχνολογική επανάσταση δεν άφησε ανεπηρέαστο το μικρό ναυπηγείο. Έτσι το 1912 εγκατέστησαν στα σκάφη τις πρώτες εξωλέμβιες μηχανές. Ο Πιέτρο Ρίβα, πήρε μάλιστα ένα σκάφος και αφού το βάφτισε ΒΑΒY-1 συμμετείχε σε αγώνες ταχύτητας στην κατηγορία φόρμουλα 2 αναπτύσσοντας -κρατηθείτε-την τεράστια για την εποχή ταχύτητα των 24 χιλιόμετρων ανά ώρα!

Στο μεσοδιάστημα πρώτου και δεύτερου παγκοσμίου πολέμου, το ναυπηγείο περιορίστηκε σε πειράματα και δοκιμές για τεχνολογικές λύσεις με διαφορετικές ιπποδυνάμεις μηχανών ώστε τα σκάφη να είναι πιο αποδοτικά ενώ παράλληλα συμμετείχε σε εγχώριους και διεθνείς διαγωνισμούς.

Οι μεγάλες αλλαγές, όμως, έγιναν μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και συγκεκριμένα στις αρχές του 1950 όταν ο Κάρλο Ρίβα, απόγονος τρίτης γενιάς διαδοχής, αλλάζει πλεύση και προχωράει σε ριζική ανασυγκρότηση του ναυπηγείου μετατρέποντας άρδην την παραγωγή του. Το σχέδιο του είναι να κατασκευάσει πολυτελή ταχύπλοα σκάφη με κλασικά πρότυπα εμπνευσμένα από το χώρο της αυτοκινητοβιομηχανίας όπως για παράδειγμα την Rolls Roys. Όσο για το αγοραστικό του κοινό απευθύνονταν κυρίως σε οικογενειάρχες που θα αγαπούσαν να πηγαίνουν κυριακάτικες βόλτες, διασχίζοντας τα ήρεμα νερά των ιταλικών ποταμιών και λιμνών- γεγονός πολύ δημοφιλές ακόμη και σήμερα.

Με αυτά τα δεδομένα οι σχεδιαστές εφοδίασαν τα σκάφη με δύο εμπρόσθια μονά καθίσματα με δερμάτινη επένδυση, μοχλό ταχυτήτων δίπλα στο τιμόνι, καθρέπτη επάνω στο παρμπρίζ στρογγυλά ενδεικτικά όργανα πλοήγησης επιχρωμιωμένα, φώτα πορείας και έναν ενιαίο καναπέ στο πίσω μέρος του σκάφους. Η μηχανή ήταν εγκατεστημένη πρίμα, ενώ από επάνω κατασκευάστηκε κατάστρωμα με δερμάτινη επένδυση δημιουργώντας ιδανικό χώρο για ηλιοθεραπεία.

Για την υλοποίηση της κατασκευής, προμηθεύτηκαν υλικά άριστης ποιότητας όπως ξυλεία, δέρμα και μέταλλα ενώ για την επεξεργασία εμπιστεύτηκαν τεχνίτες με μεράκι. Το αποτέλεσμα ήταν να προκύψουν όμορφα σκαριά που έμελλε να γράψουν ιστορία.

Η εμπορικότητα των ιταλικών ταχύπλοων Riva ήταν τόσο μεγάλη που το ναυπηγείο δεν μπορούσε να αντεπεξέλθει με συνέπεια στη ζήτηση. Οι παραγγελίες διαδέχονταν με γοργούς ρυθμούς η μια την άλλη δημιουργώντας μεγάλη λίστα αναμονής στην οποία περίμενε καρτερικά πλήθος επωνύμων. Όσοι πάντως βρέθηκαν στο τιμόνι του σκάφους καμάρωναν, όπως οι θρυλικές ντίβες της εποχής, Σοφία Λόρεν και Μπριζίτ Μπαρντό αποτελώντας παράλληλα και το ιδανικό μάρκετινγκ. Η δεκαετίες του ’50 και ’60 ήταν χρυσές για το ιταλικό ναυπηγείο καθιστώντας τα σκάφη του μυθικά.

Το 1962 ήταν η χρονιά που επηρέασε σημαντικά την ναυπήγηση σε παγκόσμια κλίμακα, αφού ένα σύγχρονο υλικό έκανε την εμφάνιση του ανατρέποντας τα κατασκευαστικά δεδομένα: ο πολυεστέρας. Η χρήση του μπορούσε να αντικαταστήσει με μεγάλη ευκολία το ξύλο μειώνοντας παράλληλα σημαντικά το κόστος κατασκευής. Το ναυπηγείο επέλεξε τη χρήση του νέου υλικού χρησιμοποιώντας ξυλεία για ορισμένα μόνο μέρη του σκάφους. Αυτή όμως η επιλογή δεν εκτιμήθηκε από ένα μέρος του αγοραστικού κοινού. Ήταν προφανές ότι το συστατικό της επιτυχίας που έκανε τα σκάφη Riva τόσο αγαπητά πολύ δεν ήταν άλλο από το καλοδουλεμένο ξύλο. Το αποτέλεσμα ήταν να αυξηθεί η ζήτηση των μεταχειρισμένων τα οποία είναι πλέον συλλεκτικής αξίας και ιδιαίτερα τα μοντέλα Αquariva και Αquarama έμειναν στην ιστορία. Σήμερα μπορεί να δει κάποιος πολλά τέτοια σκαριά, στην περιοχή της Bενετίας στη Lago Majore και στο Κόμμο όπου άνοιξε και Rivacafe και σερβίρει ποτά με τις ονομασίες των σκαφών ενώ υπάρχουν κλαμπ που τα μέλη τους απαρτίζονται από ιδιοκτήτες των σκαφών και διοργανώνουν εκδρομές.

Στις μέρες μας το ναυπηγείο έχει μεγαλώσει, το ίδιο και η γκάμα του αφού κατασκευάζει πλέον μεγάλα μηχανοκίνητα και θαλαμηγούς τα μεγέθη των οποίων είναι από 10,7 έως 35, 5 μέτρα. Τα νέα σκάφη είναι όμορφα, με καλές μάλιστα επιδόσεις ενώ τα μικρότερα μοντέλα αποτελούν την εξέλιξη των παλαιών επιτυχημένων η ψυχή όμως των ξύλινων σκαφών Riva θα έχει πάντα μια ξεχωριστή θέση στην ιστορία του ναυπηγείου.

Ξύλινο σκάφος RivaΠιλοτήριοΠιλοτήριο
Σκάφος Riva. Παρατηρήστε τον προβολέα στο αριστερό μέρος του πιλοτηρίουRiva 28 - Aquarama - μοντέλο 1964Αρτια αισθητική
Υψηλές επιδόσειςRivaRiva
RivaRivaRiva
Riva AquaramaΜηχανοστάσιο Aquarama του 1962Chris Craft: O ιδρυτής του αμερικάνικου ναυπηγείου Chris Smith
Ο διευθυντής του ναυπηγείου εξώφυλλο των TIMES το 1959Moντέλα εποχήςΜικρά θαύματα
Μοναδική κομψότητα19" Chris Craft μοντέλο Barrel Back 1941Cobra 21
 

Όροι Χρήσης : Προστασία Προσωπικών Δεδομένων : Ασφάλεια Συναλλαγών
©1999-2017 Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη Α.Ε.
Το σύνολο του περιεχομένου και των υπηρεσιών του in.gr διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση. Απαγορεύεται η χρήση ή επανεκπομπή του, σε οποιοδήποτε μέσο, μετά ή άνευ επεξεργασίας, χωρίς γραπτή άδεια του εκδότη.