Νέα | Ειδήσεις | Σχέσεις | Εγκυμοσύνη | fitness
Οικονομία | Τεχνολογία | Ειδήσεις | Υγεία | Αυτοκίνητο | Αθλητικά | Έξοδος
Πωλήσεις Ενοικιάσεις
Ειδήσεις
Φουσκωτά
Μηχανοκίνητα
Ιστιοπλοϊκά
Μηχανές
Αφιερώματα
Σπορ & Δραστηριότητες
Θάλασσα & Τέχνη
Διακοπές
Ευρετήρια, Οδηγοί
Tall ships 2010



Aπό τον Αιμίλιο Χατζηδάκη

"Φωτιά" στο λιμάνι

Μια από τις ικανότητες που χάνουμε μεγαλώνοντας είναι η ικανότητα να ονειρευόμαστε, να πλάθουμε φανταστικούς κόσμους -εννοείται με εμάς πρωταγωνιστές, να βλέπουμε το δέντρο και να φανταζόμαστε το δάσος. Ευτυχώς για εμάς, ενίοτε προσφέρονται διάφορα ερεθίσματα που ενεργοποιούν τη μνήμη μας και μας οδηγούν σε ένα διαφορετικό επίπεδο πραγματικότητας, κάνοντάς μας να βιώσουμε μια διαφορετική αντίληψη του κόσμου.

Οι αγώνες ιστιοφόρων πλοίων μεγάλου εκτοπίσματος, που τείνουν να επικρατήσουν διεθνώς με την επωνυμία tall ships, αποτελούν ένα ερέθισμα που αναβιώνει μέσα μας παρελθοντικές εποχές.

Η εικόνα και μόνο ενός "ψηλού πλοίου" η επωνυμία του οποίου καθιερώθηκε και έγινε δημοφιλής από μια στροφή του ποιήματος "Sea Fever" του άγγλου ποιητή John Masefield το 1900, είναι από μόνη της μαγική. Αντικρίζοντας κανείς ένα "tall ship" είναι σχεδόν αδύνατο να μην μπει στη διαδικασία να φανταστεί τις, άλλοτε συμπαγείς και άλλοτε αγωνιώδεις μέσα σε καταιγίδες, πλεύσεις του σε ωκεάνιες θάλασσες και εξωτικά λιμάνια.

Τα ψηλά κατάρτια, τα εντυπωσιακά ιστία και τα αναρίθμητα σχοινιά αρκούν για μια νοερή μεταφορά στο παρελθόν, σε εποχές που ο κόσμος ήταν πιο επικίνδυνος αλλά και πιο συναρπαστικός, εξαιτίας κυρίως των γεωγραφικών ανακαλύψεων που παρουσιάζονταν στα μάτια των εξερευνητών, ενός Μαγγελάνου, ενός Βεσπούτσι, ενός Κολόμβου ή ακόμα και... ενός κάπταιν Χουκ.

Η εικόνα λοιπόν ενός ιστιοφόρου πλοίου έχει τόσο μεγάλη δυναμική, που προκαλεί και επισύρει άμεσα την προσοχή και την περιέργεια του κόσμου. Πόσο μάλλον όταν βρεθούν καμιά εικοσάρια από αυτά μαζεμένα, όπως έγινε στην πόλη του Βόλου τον περασμένο Μάιο, φιλοξενώντας επιτυχώς έναν από τους πιο εντυπωσιακούς ιστιοπλοϊκούς αγώνες που πραγματοποιούνται αυτή τη στιγμή στον πλανήτη και για πρώτη φορά στη χώρα μας.

Τα ψηλά πλοία λοιπόν, πραγματοποίησαν έναν αγώνα... αλλιώτικο από τους άλλους. Και μπορεί η λέξη-κλειδί του γεγονότος να είναι "θέαμα", από την άλλη μεριά όμως επιτελείται και ένας εκπαιδευτικός σκοπός.

Τα περί ου ο λόγος πλοία ανήκουν ή διαχειρίζονται από τις ένοπλες δυνάμεις ή ιδρύματα των χωρών που προέρχονται και εκπαιδεύουν δόκιμους. Η εκπαίδευση σε ένα ιστιοφόρο θεωρείται σημαντική γιατί τα πλοία αυτά, σε αντίθεση με τα σημερινά τα οποία εξοπλίζονται με υπερσύγχρονα ηλεκτρονικά πιλοτήρια και χώρους, κρατάνε πολλά στοιχεία από τα αυθεντικά ιστιοφόρα του 15ου και 16ου αιώνα. Το αποτέλεσμα είναι η πλοήγηση του πλοίου να πραγματοποιείται ακριβώς με την ίδια παραδοσιακή διαδικασία, προσφέροντας στο πλήρωμα μια σημαντική τεχνική κατάρτιση.

Εκτός από την ναυτική εκπαίδευση, η χρήση των tall ships έχει διευρυνθεί μέσα από τον φορέα Sail training international ο οποίος είναι ένας διεθνής οργανισμός, με έδρα το Λονδίνο. Ένας από τους σκοπούς του είναι η ιστιοναυτική εκπαίδευση νέων ηλικίας συνήθως από 16 έως 25 ετών για αναψυχή ή επαγγελματική αποκατάσταση.

Κατά την εκπαίδευση πραγματοποιούνται διάφορες εκδηλώσεις προς όφελος, με την έννοια της διαπαιδαγώγησης, των νέων, ασχέτως κοινωνικής ή οικονομικής προέλευσης, φύλου, κουλτούρας ή θρησκείας. Μια σημαντική δραστηριότητα ωστόσο της Sail training είναι η δημιουργία προσιτών οικονομικά προγραμμάτων, για τα οποία μάλιστα υπάρχουν και επιδοτήσεις.

Απτό παράδειγμα αποτελεί το πρόγραμμα "Youth in action" της ευρωπαϊκής ένωσης το οποίο επιδοτεί το 25 τοις εκατό της συμμετοχής και το 70 τοις εκατό των αεροπορικών εισιτηρίων. Την προηγούμενη χρονιά, για παράδειγμα, στον αγώνα της Βαλτικής το κόστος για την συμμετοχή της ελληνικής ομάδας σε ένα ολλανδικό ιστιοφόρο ανερχόταν στα 100 ευρώ την ημέρα για κάθε άτομο, περιλαμβάνοντας τα αεροπορικά εισιτήρια, τη διατροφή, τον ύπνο, την εκπαίδευση, τις στολές και τις συμμετοχές σε εκδηλώσεις και ξεναγήσεις. Από τα 1.400 συνολικά ευρώ που προέκυπταν ως συνολικό κόστος, τα 750 ευρώ καλυπτόταν από επιδοτήσεις, οπότε προέκυπτε ένα κόστος της τάξης των 46 ευρώ ανά ημέρα.

Όσο για τα οφέλη από αυτές τις δραστηριότητες, οι νέοι έχουν τη δυνατότητα να έρθουν σε επαφή με τη ναυτοσύνη, να κάνουν την ιστιοναυτική εκπαίδευση σε συνεργασία με επαγγελματίες τις θάλασσας και να μάθουν να λειτουργούν ομαδικά. Μέσα από την συμμετοχή, προσφέρεται ωστόσο η δυνατότητα της επικοινωνίας με νέους από άλλες εθνικότητες.

Last but not least επιχείρημα: το 60 τοις εκατό των συμμετοχών αφορά νέες ενώ υπάρχουν και πλοία στα οποία εκπαιδεύονται άτομα με ειδικές ανάγκες.

Ας επανέλθουμε όμως στα του Βόλου και σε όσα διαδραματίστηκαν, τόσο στο λιμάνι και τα πλοία, όσο και την ίδια την πόλη. Για τρείς ημέρες λοιπόν, η πρωτεύουσα της Μαγνησίας μετατράπηκε σε μια αμιγώς ιστιοπλοϊκή πόλη, με τους κατοίκους και τους επισκέπτες να ζουν στον παλμό του μεγάλου αγώνα. Η επικρατούσα γιορτινή ατμόσφαιρα, απορρόφησε εξολοκλήρου το αρνητικό κλίμα που επικρατεί στη χώρα μας εξαιτίας της οικονομικής κρίσης.

Αρωγό στην ομολογουμένως επιτυχημένη προσπάθεια αποτέλεσαν τόσο η ελληνική αντιπροσωπεία Sail Training Hellas, στην οποία προεδρεύει ο κ. Καράβολος Γεώργιος, όσο και η επιτροπή διοργάνωσης η οποία επανδρώθηκε από τους τοπικούς φορείς της δημόσιας διοίκησης, με project manager τον κ. Ντόκο Νίκο.

Τα ιστιοπλοϊκά με τα πληρώματα τους κατέκλυσαν το λιμάνι, ενώ ο δήμος του Βόλου σε συνεργασία με τους χορηγούς εξασφάλισαν διάφορες ενδιαφέρουσες πολιτιστικές δραστηριότητες.

Είχαμε την δυνατότητα να συνομιλήσουμε για λίγο και πριν τον αγώνα με τους εκπροσώπους της επιτροπής διοργάνωσης. Ο κ. Φοινικόπουλος Απόστολος, αντιδήμαρχος πολιτισμού και κοινωνικής αλληλεγγύης του δήμου και πρόεδρος της οργανωτικής επιτροπής, μας ανέφερε ότι κλειδί της επιτυχίας αποτέλεσε η συνεργασία με άλλες υπηρεσίες του δήμου, με τον οργανισμό λιμένος καθώς και με τις επιχειρήσεις οι οποίες προσέφεραν ποικιλοτρόπως. Σημαντική ωστόσο ήταν η εθελοντική συμβολή των πολιτών. Το αποτέλεσμα ήταν να κρατηθεί το κόστος της διοργάνωσης σε λογικά επίπεδα.

Στη συνέχεια το λόγο πήρε η κα Δημόγλου Αίγλη, διευθύντρια στο δημοτικό κέντρο ιστορίας τεκμηρίωσης, η οποία, επιβεβαιώνοντας το χαμηλό προϋπολογισμό του event, δήλωσε ότι ο δήμος Βόλου πραγματοποίησε μια επένδυση για την πόλη ώστε αυτή να πάρει πίσω τα χρήματα μέσω της αγοράς ενώ η πόλη αναδείχτηκε αποκτώντας μάλιστα μια δυναμική εξαιτίας της φήμης του αγώνα.

Και από ότι φάνηκε, η πόλη πήρε στο πολλαπλάσιο την επένδυση των 130.000 περίπου ευρώ που επενδύθηκαν, με τα καταστήματα της παράκτιας ζώνης, αλλά και τα ενδότερα να εργάζονται πυρετωδώς κατά το τριήμερο.

Μετά από μια ομολογουμένως φαντασμαγορική παρέλαση που πραγματοποίησαν τα πληρώματα στο κέντρο της πόλης , προσφέροντας σε χιλιάδες θεατές ένα ιδιαίτερο θέαμα με παραδοσιακές στολές και μουσικά όργανα, ακολούθησε το δείπνο που μας παρέθεσε ο πρέσβης της Ινδονησίας κ.Ahmad Rusdi στο κατάστρωμά του πλοίου Dewaruci. Εκεί μας προσέφεραν εκλεκτά εδέσματα της γνήσιας ινδονησιακής κουζίνας, αποδεικνύοντας την ρήση που λέει ότι τα ωραιότερα πράγματα στη ζωή είναι ή ανήθικα ή παράνομα ή παχαίνουν...

Την επόμενη ημέρα ακολούθησε ο αγώνας. Μου αρέσει η δουλειά. Με ενθουσιάζει. Μπορώ να κάθομαι επί ώρες και να την κοιτάω! Παρακολουθούσα τα πληρώματα να δίνουν το είναι τους "και βάλε" για να κουμαντάρουν τα πλοία τους για τη νίκη, καθισμένος αναπαυτικά στα άνετα καθίσματα ενός ωραιότατου επτάμετρου φουσκωτού, απαθανατίζοντας με την φωτογραφική μου μηχανή τις σημαντικότερες στιγμές που δεν ήταν λίγες, δεδομένου του ανέμου που έφθανε σε κάποιες στιγμές έως και τους 20 κόμβους. Αν για κάτι δεν μπορείς να κατηγορήσεις τους Βολιώτες είναι ότι τους λείπει ο αέρας...

Όσο για τα πλοία εν πλω... χάρμα ιδέσθαι! Με πρίμα τον καιρό η μακρόστενη γάστρα τους κινούταν αργά προς τα εμπρός, σπρωγμένη από τις κάτω γάμπιες ενώ τα επάνω πανιά πετάριζαν σαν μικρά λευκά σύννεφα πιασμένα από αναρίθμητα σχοινιά. Έπειτα οι ποδιές των πανιών απλώθηκαν, τα μαντάρια τεντώθηκαν, και τα καράβια έγιναν σαν ψηλές πυραμίδες που γλιστρούσαν μες τα γαλανά νερά του Παγασητικού, αφήνοντας πίσω τους ίσια και μακρινά απόνερα.

Οι ναύτες, στεκόταν υπομονετικά στα ρέλια ή στη χαμηλή γραμμή της κουπαστής σε ετοιμότητα, διαθέσιμοι σε κάθε στιγμή να εκτελέσουν την πρώτη κοφτή εντολή του αξιωματικού σκαρφαλώνοντας στα ξάρτια.

Το ρώσικο Mir, το βουλγάρικο Kliarka, το βρετανικό Maybe, το πολωνικό Dar Mlodziezy και τα υπόλοιπα ιστιοφόρα, ανέπτυξαν πλήρως τα ιστία τους προσφέροντας ένα εντυπωσιακό θέαμα, με τα σκαριά να πλέουν μεγαλόπρεπα και τα πληρώματα διάσπαρτα σε όλο το σκάφος να πραγματοποιούν κάποια ρύθμιση.

Η παρουσία ωστόσο της ξύλινης 28μετρης κωπήλατου νεώς Αργούς η οποία επιπόλαζε ενδιαμέσως των ιστιοφόρων κατά τη διάρκεια του αγώνα μας εξέπληξε ευχάριστα, κάνοντάς μας να αναφωνήσουμε αυθόρμητα: Βαβαί!

Τι μας έμεινε από τη ρεγκάτα; Οι ενδιαφέρουσες δραστηριότητες που κρύβονται πίσω από τον αγώνα, τα πλοία κατά την πλεύση τους, ενώ κρατήσαμε για τελευταία τη φιλοξενία στην πανέμορφη και γεμάτη πολιτιστικές ανησυχίες πόλη του Βόλου.

 

Όροι Χρήσης : Προστασία Προσωπικών Δεδομένων : Ασφάλεια Συναλλαγών
©1999-2017 Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη Α.Ε.
Το σύνολο του περιεχομένου και των υπηρεσιών του in.gr διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση. Απαγορεύεται η χρήση ή επανεκπομπή του, σε οποιοδήποτε μέσο, μετά ή άνευ επεξεργασίας, χωρίς γραπτή άδεια του εκδότη.