Νέα | Ειδήσεις | Σχέσεις | Εγκυμοσύνη | fitness
Οικονομία | Τεχνολογία | Ειδήσεις | Υγεία | Αυτοκίνητο | Αθλητικά | Έξοδος
Πωλήσεις Ενοικιάσεις
Ειδήσεις
Φουσκωτά
Μηχανοκίνητα
Ιστιοπλοϊκά
Μηχανές
Αφιερώματα
Σπορ & Δραστηριότητες
Θάλασσα & Τέχνη
Διακοπές
Ευρετήρια, Οδηγοί
Corfu Classic Yacht Race 2014: Grandes Dames


Υπάρχουν φορές που αντικρίζοντας ορισμένα σκάφη γινόμαστε «δέσμιοι» της ομορφιάς τους η οποία απορρέει από τις καμπύλες, τη χάρη και την αισθητική τους. Μέσα από την καλαισθησία που εκπέμπουν κάποια πλοία, μπορούμε να κατανοήσουμε τον παραλληλισμό που κάνουν οι Άγγλοι οι οποίοι, όταν μιλούν για ένα ωραίο καράβι, το αποκαλούν χαρακτηριστικά «she», ωσάν να μιλούν για μια γυναίκα, προφανώς διότι θεωρούν ότι εξάπτει τα ίδια πάθη.

Μερικά τέτοια «θηλυκά» σκάφη είχαν τη δυνατότητα να δουν από κοντά όσοι παρευρέθησαν στον όρμο της Γαρίτσας στην Κέρκυρα τον περασμένο Ιούνη για να παρακολουθήσουν έναν αγώνα αλλιώτικο από τους άλλους. Ο λόγος για το Corfu Classic Yacht Race, στον οποίο αν και συγκεντρώθηκαν ορισμένα παρελθοντικά σκάφη με το πρόσχημα του αγώνα, στην ουσία παρευρέθησαν όχι μόνο για να ταξιδέψουν αλλά να μας "ταξιδεύσουν" διαμέσου των καταστρωμάτων τους σε μία άλλη εποχή ή διάσταση, αυτή της παραμυθένιας.

Πράγματι, σε έναν τέτοιο αγώνα ο νικητής δεν έχει ιδιαίτερη σημασία και έρχεται σε δεύτερη μοίρα αφού τον πρωταγωνιστικό ρόλο έχουν τα ίδια τα σκάφη που με την ιστορία και τα χαρακτηριστικά τους προδιέγραψαν τα σημερινά μοντέλα.

Η απήχηση των αγώνων με ιστορικά σκαριά είναι μεγάλη ανά την υφήλιο δείχνοντας το ενδιαφέρον του κοινού για το παρελθόν. Ενδεικτικά αναφέρεται ο μεγαλύτερος εξ αυτών «Panerai Classic Yachts Challenge» όπου αποτελεί ουσιαστικά ένα πρωτάθλημα που ξεκινά κάθε Απρίλη και περιλαμβάνοντας 11 διεθνείς αγώνες στις θαλάσσιες περιοχές της Μεσογείου και των Ατλαντικού, ολοκληρώνεται κάθε Σεπτέμβρη, με τον τελευταίο αγώνα που πραγματοποιείται στις Κάνες.

Οι κλασσικοί αγώνες αποτελούν ένα ερέθισμα που αναβιώνει μέσα μας παρελθοντικές εποχές. Τα ψηλά κατάρτια, τα εντυπωσιακά ιστία και τα αναρίθμητα σχοινιά αρκούν για μια νοερή μεταφορά στο παρελθόν, σε εποχές που ο κόσμος ήταν πιο επικίνδυνος αλλά και πιο συναρπαστικός, εξαιτίας κυρίως των γεωγραφικών ανακαλύψεων που παρουσιάζονταν στα μάτια των εξερευνητών, ενός Μαγγελάνου, ενός Βεσπούτσι, ενός Κολόμβου ή ακόμα και... ενός κάπταιν Χουκ.

Η εικόνα λοιπόν ενός κλασσικού ιστιοφόρου έχει τόσο μεγάλη δυναμική, που προκαλεί και επισύρει άμεσα την προσοχή και την περιέργεια του κόσμου. Πόσο μάλλον όταν βρεθούν καμιά εικοσάρια από αυτά μαζεμένα, όπως έγινε στην πόλη Κέρκυρας.

Αν και τα περισσότερα εξ αυτών έχουν έδρα την τοπική νήσο δεν έλειπαν και οι διεθνείς συμμετοχές, προσδίδοντας στον αγώνα ένα ξεχωριστό κύρος. Μια προσέγγιση στα σκάφη θα μας επιτρέψει μια παλινδρόμηση στο παρελθόν όπου θα συναντήσουμε μερικά ξακουστά ναυπηγεία και σχεδιαστικά γραφεία.

Αρχής γενομένης από το Alexandra, τα σχέδια του οποίου προέκυψαν το 1955 από το σχεδιαστικό γραφείο Sparkman & Stephens. Η αμερικάνικη φίρμα ιδρύθηκε στις 11 Νοεμβρίου του 1929 από τα αδέλφια Όλιν και Ροντ Στίφενς και τον μεσίτη Ντρέικ Σπάρκμαν, δεκαεπτά μόλις ημέρες μετά το ξέσπασμα της Μεγάλης Ύφεσης, που εκδηλώθηκε με το κραχ του χρηματιστηρίου στις 24 του Οκτώβρη της ίδιας χρονιάς. Βασικός χρηματοδότης αποτέλεσε ο πατέρας των Στίφενς, Ροντ ο πρεσβύτερος, ο οποίος πωλώντας την οικογενειακή επιχείρηση άνθρακα που διατηρούσε, το 1929, παρείχε τα αναγκαία χρήματα για την ανέγερση ενός πειραματικού αγωνιστικού ιστιοπλοϊκού ανοικτής θαλάσσης , του Dorade.

Το 15μετρο ιστιοφόρο κατασκευάστηκε στο ναυπηγείο Minneford στο City Island της Νέας Υόρκης και στην πρώτη του συμμετοχή, με καπετάνιο τον Όλιν και πλήρωμα τον Ροντ και άλλα πέντε μέλη, κέρδισε τον ιστιοπλοϊκό αγώνα Trans-Atlantic, από το Νιούπορτ των ΗΠΑ έως το Πλύμουθ της Αγγλίας, καλύπτοντας 2.931 ναυτικά μίλια μέσα σε 17 ημέρες. Το Dorade άφησε πίσω του μεγαλύτερα σκάφη δύο ολόκληρες ημέρες, προσδίδοντας στη Sparkman & Stephens μεγάλη δημοτικότητα! Και σαν να μην έφτανε αυτή η μεγάλη νίκη, το Dorade, μιας και βρισκόταν στα αγγλικά ύδατα, συμμετείχε «στο καπάκι» στον σκληρό αγώνα Fastnet, κατακτώντας την πρώτη θέση!

Το επίτευγμα των νεαρών Στίφενς, οι οποίοι διένυαν το 23ο και 24ο έτος της ηλικίας τους, έκανε τέτοια αίσθηση που με την επιστροφή τους στη Νέα Υόρκη, τους απένειμαν τιμές στο Μπρόντγουεϊ!

Χρονιά ορόσημο για την καριέρα τους ωστόσο αποτέλεσε το 1936 όταν αναμίχθηκαν για πρώτη φορά με το America’s Cup αναλαμβάνοντας μαζί με τον W. Starling Burgess τον σχεδιασμό ενός σκάφους τύπου J, του Ranger, το οποίο κέρδισε το κύπελλο του δημοφιλούς αγώνα το 1937 έχοντας μάλιστα τα δύο αδέλφια ως πλήρωμα, με τον Όλιν να υπηρετεί την αμάδα του ως naviator και tactician και τον Ροντ ως trimmer.

Το όνομα πλέον των αδελφών Στίφενς είχε εδραιωθεί για τα καλά στο ναυπηγικό στερέωμα. Εκτός των αγωνιστικών σκαφών, οι Όλιν και Ροντ κατά τη δεκαετία του ‘30 σχεδίασαν πολλά εξάμετρα και δωδεκάμετρα ιστιοπλοϊκά καθώς επίσης πολλά cruiser-racers.

Έκτοτε, ότι σκάφος προέκυπτε από τα δύο αδέλφια αποτελούσε μια είδηση στο χώρο του γιώτινγκ, τοποθετώντας το όνομα των Ροντ και Όλιν Στίφενς με χρυσά γράμματα στην ιστορία του σχεδιασμού ιστιοπλοϊκών σκαφών.

Ένα άλλο σκάφος που συμμετείχε στο Corfu Classic Yacht Race και κέντρισε το ενδιαφέρον εξαιτίας της ιστορίας του ναυπηγείου του, αποτέλεσε η «Σειρήνα του Ιονίου» που ολοκληρώθηκε στις ναυπηγικές κλίνες του Abeking & Rasmussen που υφίσταται από το 1907 και προέκυψε εξαιτίας της συνεργασίας δύο γερμανών, των Τζορτζ Αμπεκίν (1881–1970) και Χένρι Ρασμούσεν (1877–1959). Οι δύο νέοι για την εποχή επιχειρηματίες ξεκίνησαν τη δραστηριότητά τους στις εγκαταστάσεις τους στις όχθες του ποταμού Weser στην πόλη Lemwerder βορειοδυτικά της Γερμανίας, οι οποίες μάλιστα παρέμειναν στο ίδιο σημείο μέχρι σήμερα.

Κάτω από τις οδηγίες των ιδρυτών, το γερμανικό ναυπηγείο δραστηριοποιήθηκε αρχικά στην κατασκευή επαγγελματικών σκαφών καθώς επίσης και ιστιοπλοϊκών και μηχανοκίνητων αναψυχής ως επί το πλείστων από ξύλο τα οποία μάλιστα συνοδεύονταν από μια κατασκευαστική ποιότητα που τα καθιστούσε αναγνωρίσιμα στο χώρο.

Εκτός των συγκεκριμένων τύπων σκαφών το ναυπηγείο μπήκε δυναμικά στα δημόσια έργα το 1909, ναυπηγώντας αντιτορπιλικά, τορπιλάκατους και ναρκαλιευτικά πλοία για τον γερμανικό αυτοκρατορικό στόλο ενισχύοντάς τον κατά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο που ξεκίνησε λίγα χρόνια μετά, το 1914.

Κατά τη διάρκεια του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, η Abeking & Rasmussen παρήγαγε συν τοις άλλοις και τμήματα για υποβρύχια ενώ αναλάμβανε τη συντήρηση και επισκευή των πλοίων.

Λίγο μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, το 1947, ο Χένρι Ρασμούσεν έβαλε σε προτεραιότητα την ολοκλήρωση μιας ιδέας που είχε το 1920 και αφορούσε τη ναυπήγηση ενός μικρού ξύλινου ιστιοπλοϊκού, του Hansa-Jollen. Με μήκος 5,84 μέτρα και πλάτος 1,65 μέτρα είχε αρχικά σχεδιαστεί και κατασκευαστεί για κοντινούς πλόες και μικρά παράκτια ταξίδια. Με την ολοκλήρωσή του όμως έτυχε μεγάλης αποδοχής. Η δημοτικότητά του ωστόσο ανέβηκε το 1960/61 όταν ο αυστριακός ιστιοπλόος Rollo Gebhard έπλευσε με ένα Hansa-Jollen στην Ερυθρά θάλασσα. Την ίδια χρονιά ωστόσο το σκάφος αναγνωρίστηκε ως εθνική κατηγορία από την γερμανική ιστιοπλοϊκή Ομοσπονδία. Από το 1947 μέχρι και το 1969 κατασκευάστηκαν συνολικά 224 κομμάτια.

Από το 1950 και μετά το κύριο βάρος του ναυπηγείου, από τα μικρά και μικρομεσαία μεγέθη μετατοπίστηκε στα μεγαλύτερα, παράγοντας όμως λιγότερες μονάδες.

Άλλες συμμετοχές που κέντρισαν το ενδιαφέρον αποτέλεσαν τα σκάφη Gipsy Moth, ένα 16μετρο Ketch που έφτιαξε ο Sir Francis Chichester για να κάνει μόνος το Γύρο του Κόσμου, το Infanta, ένα μαγευτικό 15μετρο ξύλινο σκάφος του 1947 ναυπηγημένο στο City Island από την εταιρεία Kretzer, το οποίο υπέστη ανακατασκευή το 2007, το Circe, που έκανε το ντεμπούτο του το 1915 στη Νορβηγία ως εμπορικό πλοίο, για να ανακατασκευαστεί το 1950 σε αναψυχής, το Leonie του 1953 δια χειρός Arthur Robb και το Escapade του 1971.

Την παράσταση ωστόσο έκλεψαν οι Ναυτοπρόσκοποι της Κέρκυρας οι οποίοι μετείχαν στους αγώνες με τέσσερις λέμβους οι οποίες έφεραν παραδοσιακή ιστιοφορία τύπου «Λατίνι».

Αρκετά όμως με τη θεωρητική προσέγγιση του αγώνα, σειρά έχει η πράξη, όταν δηλαδή τα ερίτιμα σκάφη κλήθηκαν να αποδείξουν τις αρετές τους στον πανέμορφο κερκυραϊκό στίβο. Δυστυχώς οι καιρικές συνθήκες δεν ήταν ιδανικές αφού η ημέρα της διεξαγωγής ήταν έμπλεος αυχμού ενώ επικρατούσε άπνοια.

Παρ’ όλα αυτά τα σκάφη ανέπτυξαν πλήρως τα ιστία τους προσφέροντας ένα εντυπωσιακό θέαμα, με τα σκαριά να πλέουν μεγαλόπρεπα και τους ναβάτες να είναι διάσπαρτοι στα καταστρώματα πραγματοποιώντας είτε κάποια ρύθμιση είτε να κάθονται υπομονετικά στα ρέλια ή στη χαμηλή γραμμή της κουπαστής σε ετοιμότητα, διαθέσιμοι σε κάθε στιγμή να εκτελέσουν την εντολή του σκίπερ.

Τελικά ο αγώνας ολοκληρώθηκε επιτυχώς, με τα αποτελέσματα να περνούν σε δεύτερη μοίρα, δίνοντας παράλληλα τη σκυτάλη στον επόμενο αγώνα, των Σπετσών.

Τι μας έμεινε από τον αγώνα; τα σκάφη με την ιστορία τους και η μεταφορά του Όρμου της Γαρίτσας σε μιαν άλλη εποχή κρατώντας για τελευταίο την ευχαρίστηση όλων των συμμετεχόντων.

Υγ. Θα θέλαμε να εκφράσουμε τις θερμές μας ευχαριστίες στο skipper και υπεύθυνο τύπου και ΜΜΕ του ΠΟΙΑΘ Κέρκυρας, κ. Ντάικο Σπύρο, ο οποίος μας πλοήγησε με το σκάφος συνοδείας καθ’ όλη τη διάρκεια του αγώνα.

Δείτε το φωτορεπορτάζ

Κλασικά σκάφη

1. Infanta, (χρονολογίας 1947)
2. Slinjjka (χρονολογίας 1929)
3. Σειρήνα του Ιονίου (χρονολογίας 1921)

Κατηγορία open

1. Alexandra I, (χρονολογίας 1955)
2. Leonie, (χρονολογίας 1953)
3. Gipsy Moth II, (χρονολογίας 1960)
4. Escapade, (χρονολογίας 1975)
5. Arunford, (χρονολογίας 1906)
6. Circe, (χρονολογίας 1915)

Λατίνια

1. Ευαγγελίστρια (χρονολογίας 1960)
2. Μαΐστρος, (χρονολογίας 1996)
3. Σείριος (χρονολογίας 2003)
4. Κύκνος (χρονολογίας 2007)
5. Άγιος Νικόλαος (χρονολογίας 1999)

 

Όροι Χρήσης : Προστασία Προσωπικών Δεδομένων : Ασφάλεια Συναλλαγών
©1999-2017 Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη Α.Ε.
Το σύνολο του περιεχομένου και των υπηρεσιών του in.gr διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση. Απαγορεύεται η χρήση ή επανεκπομπή του, σε οποιοδήποτε μέσο, μετά ή άνευ επεξεργασίας, χωρίς γραπτή άδεια του εκδότη.