Νέα | Ειδήσεις | Σχέσεις | Εγκυμοσύνη | fitness
Οικονομία | Τεχνολογία | Ειδήσεις | Υγεία | Αυτοκίνητο | Αθλητικά | Έξοδος
Περιεχόμενα
Η μορφή των τραπεζών μετά την κρίση

Η τάση που επικράτησε τις προηγούμενες δεκαετίες στο χρηματοπιστωτικό σύστημα ήταν η συγκέντρωση πολλών δραστηριοτήτων στις παραδοσιακές τράπεζες ή στις ασφαλιστικές επιχειρήσεις, επεκτείνοντας τους τομείς δράσης τους στην κεφαλαιαγορά και στο χώρο των ασφαλειών και των τραπεζών αντίστοιχα. Η συγκέντρωση αφορούσε και το μέγεθος των ομίλων , που υλοποιήθηκε με μια σειρά εξαγορών και συγχωνεύσεων. Δημιουργήθηκαν μεγάλοι χρηματοπιστωτικοί όμιλοι –εθνικής ή παγκόσμιας εμβέλειας - , που δεν έμειναν αλώβητοι από την κρίση . Το μέλλον τους έχει ήδη απασχολήσει το διάλογο που αφορά τον έλεγχο και την εποπτεία του χρηματοπιστωτικού συστήματος .Με κυρίαρχο ερώτημα αν θα παραμένουν και μετά την κρίση , μεγάλα χρηματοπιστωτικά σχήματα ή θα επιστρέψουμε στις παλιότερες διακριτές μορφές τους ;

«Ήδη πολλοί,» περιγράφει ο κ. Γ. Χαρδούβελης , «όπως ο πρώην πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ Paul A. Volcker και ο διοικητής της Τραπέζης της Αγγλίας Mervyn King, έχουν εκφρασθεί υπέρ κάποιου είδους διαχωρισμού μεταξύ των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων που δραστηριοποιούνται κυρίως στις αγορές κεφαλαίου και στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που ασχολούνται κυρίως με την παραδοσιακή τραπεζική – συγκέντρωση καταθέσεων και παροχή πιστώσεων σε επιχειρήσεις και καταναλωτές. Περίπου, δηλαδή, έναν καινούριο νόμο Glass-Steagall. Παρόλα αυτά, δεν πρέπει να παραβλέπουμε το γεγονός ότι μια τέτοιου είδους προσπάθεια θα δημιουργήσει και αρκετά προβλήματα, καθώς για να έχει αποτέλεσμα θα πρέπει να θεσπιστούν κοινοί διεθνείς κανόνες και κριτήρια.

Αν μία χώρα θελήσει μόνη της να προχωρήσει σε αυτό το διαχωρισμό θα φέρει τις τράπεζές της σε μειονεκτική θέση έναντι των ξένων ανταγωνιστών της. »

Το σπάσιμο των ομίλων σε τομείς δραστηριοτήτων μπορεί να έχει μια πρόσκαιρη εφαρμογή , καθώς η τάση συγκέντρωσης που χαρακτήρισε το χρηματοπιστωτικό σύστημα τα προηγούμενα χρόνια εκτιμάται ότι θα κερδίσει έδαφος στο μέλλον «Αυτήν την περίοδο» επισημαίνει ο κ.Ι. Παπαδάκης « ακούγεται έντονα η άποψη οι μεγάλοι χρηματοπιστωτικοί όμιλοι να προχωρήσουν σε διάσπαση των δραστηριοτήτων τους .Η άποψη μου είναι ότι ακόμα και αν συμβεί κάτι τέτοιο , στο μέλλον η τάση που θα επικρατήσει θα είναι αυτή της συγκέντρωσης .Οι οικονομίες κλίμακας που επιτυγχάνονται είναι σημαντικές , και αυτό είναι προς όφελος των καταναλωτών .Θα πρέπει βέβαια να βρεθεί η χρυσή τομή ελέγχου και αποτελεσματικότητας Χρήσιμη όμως είναι και η παρουσία των παραδοσιακών τραπεζών . Το ουσιώδες, είναι να υπάρχουν αποτελεσματικοί κανόνες λειτουργίας και εποπτείας ώστε να ελαχιστοποιείται η πιθανότητα εμφάνισης διαταράξεων στο σύστημα . Σε όλο τον κόσμο, πρέπει το συντομότερο δυνατό να ξαναγίνουν τράπεζες. Δηλαδή να μεσολαβούν μεταξύ αποταμιευτών και επενδυτών και να παρέχουν ρευστότητα στην οικονομία στηριζόμενες στα δικά τους πόδια, χωρίς την ανάγκη δαπανηρών παρεμβάσεων της πολιτείας»

Η παρουσία των μικρότερων τραπεζών ,με περισσότερη εξειδίκευση και η δημιουργία μεσαίου μεγέθους τραπεζών στο χρηματοπιστωτικό σύστημα είναι μια τάση που καταγράφεται « Αυτό που έχει αποδειχθεί» εξηγεί ο κ.Σαπουντζόγλου « από σειρά μελετών ήταν ότι οι συγχωνεύσεις και οι εξαγορές των περασμένων δεκαετιών δεν οδήγησαν αναγκαστικά και στη δημιουργία υψηλότερων αποδόσεων ( βλ. δείκτες ROE, ROA, RAROC, RORAC). Τέτοιες βελτιώσεις δεν παρατηρήθηκαν, εκτός από πρόσκαιρα χρονικά διαστήματα. Επίσης, οι δείκτες που αφορούσαν τα σταθμισμένα κεφάλαια στον κίνδυνο, βελτιώθηκαν μόνο σε μεσοπρόθεσμη διάσταση. Δεδομένου αυτού δεν ξέρω αν είναι πρωταρχικός στόχος η δημιουργία μεγάλων ομίλων. Δε νομίζω όμως ότι θα δούμε και διάσπαση των μεγάλων ομίλων . Ίσως να δούμε συγχωνεύσεις σε μικρότερου μεγέθους τράπεζες και να δημιουργηθούν μεσαίοι όμιλοι ή να δούμε τη μετεξέλιξη τραπεζών σε τράπεζες μπουτίκ .Υπάρχει μια τέτοια τάση. Αυτό ταιριάζει και με την επιτήδευση που χαρακτηρίζει σειρά χρηματοοικονομικών πράξεων, αλλά και τη συμπεριφορά των πελατών, δηλαδή την υψηλή επιτήδευση που έχει αποκτήσει η συμπεριφορά των πελατών των τραπεζών. Είτε ο πελάτης είναι καταθετικός ,είτε επενδυτικός, είτε χορηγικός, αυτός ψάχνει πλέον μια επιτηδευμένη ιδιαίτερη υπηρεσία που του ταιριάζει. Αυτό το χαρακτηριστικό μπορεί να μετατραπεί σε ενίσχυση των τραπεζών που δεν θα εντυπωσιάζουν ως προς τον όγκο τους μόνο, αλλά ως προς τι προσφερόμενες υπηρεσίες»

Τέλος, η καλύτερη εποπτεία και ο έλεγχος των μεγάλων χρηματοπιστωτικών ομίλων είναι ζητούμενο μετά την πρόσφατη κρίση , καθώς υπάρχουν οι προβληματισμοί για τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει η κατάρρευση ή ο επικίνδυνος κλυδωνισμός τους .«Σίγουρα, όμως, μια διεθνής πρωτοβουλία» τονίζει ο κ. Χαρδούβελης «θα μπορούσε να μειώσει τους κινδύνους για το διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα από πολύπλοκους, δύσκολο να ελεγχθούν και «πολύ μεγάλους για να χρεοκοπήσουν» – too big too fail – τραπεζικούς ομίλους. Η διεθνής αυτή πρωτοβουλία είναι σχετικά απλή: Η απαιτούμενη κεφαλαιακή επάρκεια να αυξάνεται ανάλογα με το μέγεθος του τραπεζικού ομίλου, όπου το μέγεθος να μετριέται με το σταθμισμένο ενεργητικό του, όπως γίνεται στους σημερινούς κανόνες της Βασιλείας ΙΙ. »


Όροι Χρήσης : Προστασία Προσωπικών Δεδομένων : Ασφάλεια Συναλλαγών
©1999-2017 Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη Α.Ε.
Το σύνολο του περιεχομένου και των υπηρεσιών του in.gr διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση. Απαγορεύεται η χρήση ή επανεκπομπή του, σε οποιοδήποτε μέσο, μετά ή άνευ επεξεργασίας, χωρίς γραπτή άδεια του εκδότη.