Forum | Chat | in mail | Ημερολόγιο | Ε-cards  
  in.gr > Ειδήσεις > Αφιέρωμα > 17 Νοέμβρη: Η αρχή του τέλους Το δικό μου in.gr  
   
 
 
  • Οι εξελίξεις μέρα με την μέρα  
     
  • Οι καταθέσεις της 17Ν  
     
  • Τα ψευδώνυμα της 17Ν  
     
  • 27 χρόνια τρόμος  
     
  • Τι προβλέπει ο αντιτρομοκρατικός νόμος  
     
  • Forum: Συζητήστε για τις εξελίξεις  
     
  • Σχετικές ψηφοφορίες  

     
    Αλέξανδρος Γιωτόπουλος
     
    Δημήτρης Κουφοντίνας
     
    Χριστόδουλος Ξηρός
     
    Σάββας Ξηρός
     
    Βασίλης Ξηρός
     
    Διονύσης Γεωργιάδης
     
    Θεολόγος Ψαραδέλλης
     
    Βασίλης Τζωρτζάτος
     
    Ηρακλής Κωστάρης
     
    Κωνσταντίνος Καρατσώλης
     
    Θωμάς Σερίφης
     
    Κωνσταντίνος Τέλιος
     
    Παύλος Σερίφης
     
    Πάτροκλος Τσελέντης
     
    Νίκος Παπαναστασίου
     
    Σωτήρης Κονδύλης
     
    Αγγελική Σωτηροπούλου
     
    Γιάννης Σερίφης
     
     
     
     
     

     

       
      Διονύσης Γεωργιάδης
    Απολογητικό υπόμνημα και ένορκη εξέταση
       

    ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΟ ΥΠΟΜΝΗΜΑ
    Γεωργιάδη Διονυσίου του Παναγιώτη, κατοίκου Θεσσαλονίκης, νυν κρατουμένου στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αθηνών

    Επί των αποδιδομένων σ' εμένα τριών (3) κατηγοριών για τις οποίες διενεργείτε κυρία ανάκριση, εκτός των όσων προφορικώς κατέθεσα ενώπιον των αρμοδίων υπαλλήλων της Γενικής Ασφάλειας Αθηνών και περιλαμβάνονται στην συνταχθείσα από 17-7-2002 και ώρα 4.20 έκθεση ένορκης εξέτασης μάρτυρα και στην επίσης συνταχθείσα την ίδια ημερομηνία και ώρα 14.00 έκθεση εξέτασης κατηγορουμένου, προσθέτω και τα ακόλουθα:

    Ουδέποτε υπήρξα συνειδητά μέλος της Ε.Ο 17Ν.

    Ουδέποτε διέπραξα ληστεία στο υποκατάστημα της Εθνικής Τράπεζας Παγκρατίου και ούτε μετείχα στην ομάδα των κακοποιών που διέπραξαν αυτή.

    Ουδέποτε μίσθωσα διαμέρισμα με την έννοια της υπογραφής σχετικού μισθωτηρίου για τις ανάγκες της παραπάνω οργάνωσης, όπως αναφέρεται στο κατηγορητήριο και στο από 18-7-2002 έγγραφο της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Ειδικών Εγκλημάτων Βίας με το οποίο υπεβλήθη η σχετική δικογραφία στον αρμόδιο εισαγγελέα.

    Για λόγους οικονομίας δεν θα επαναλάβω ενταύθα πως βρέθηκα φιλοξενούμενος στο σπίτι των αδελφών Ξηρού, αναζητώντας μια έντιμη εργασία, γεγονότα τα οποία έχω καταθέσει και υφίστανται στη δικογραφία.

    Ευρισκόμενος κάτω από την εξάρτηση των αδελφών Ξηρού, οι οποίοι επί αρκετούς μήνες μου εξασφάλιζαν στέγη και τροφή ενώ παράλληλα ενδιαφέροντο κι εκείνοι για την ανεύρεση μιας έντιμης εργασίας για μένα -όπως τουλάχιστον έδειχναν- ένιωθα υποχρεωμένος προς αυτούς και πίστευα ότι όφειλα να τους παρέχω κάποιες ασήμαντες -όπως τις έβλεπα- εξυπηρετήσεις που κατά διαστήματα μου ζητούσαν, χωρίς να μου έχουν πει ποτέ για τις ιδιαίτερες δραστηριότητές τους και ειδικότερα ότι ήταν μέλη της Ε.Ο. 17Ν.

    Την οικογένεια Ξηρού γνώριζα από πολύ μικρή ηλικία από τη Θεσσαλονίκη και είχα φιλικό δεσμό με τα μικρότερα αγόρια της οικογένειας, Νίκο και Βασίλη, τα οποία ήταν παιδιά ιερέα και μέλη μιας αξιοσέβαστης από την κοινωνία της Θεσσαλονίκης οικογένειας.

    Όταν βρέθηκα στην Αθήνα ύστερα από την απόλυσή μου από το στρατό, όπως λεπτομερώς έχω καταθέσει ήδη, ήταν πολύ φυσικό να απευθυνθώ στον παιδικό μου φίλο Βασίλη Ξηρό, ο οποίος από πολύ νωρίτερα είχε εκφράσει την επιθυμία του να με φιλοξενήσει όταν θα αποφάσιζα να εγκατασταθώ στην Αθήνα.

    Ο Βασίλης Ξηρός δεν διέθετε δική του κατοικία στην αρχή, αλλά έμενε σε μια μονοκατοικία που διέθετε τότε ο αδελφός του Σάββας, στην οποία διέμενε με τη φίλη του Alicia.

    Η φιλοξενία μου αυτή ήταν αφορμή να σχετιστώ περισσότερο και με τον Σάββα, ο οποίος ήταν μεγαλύτερος και εξετίμησα πάρα πολύ το ενδιαφέρον που επεδείκνυε αυτός και η φίλη του Alicia για να μου βρούνε εργασία.

    Με την πάροδο των μηνών αντελήφθην ότι ο Σάββας εμφορείτο από αναρχικές αντιλήψεις και ιδιαίτερα από αντιαμερικανικά αισθήματα. Εγώ δεν είχα κανένα ενδιαφέρον για τα πολιτικά πράγματα και δεν έδινα σημασία γι' αυτά.

    Όταν τον Ιούνιο του 1998 μου απεκάλυψε ο Σάββας ότι θα έβαζε κάποιον εκρηκτικό μηχανισμό σε μια τράπεζα στην οδό Αχαρνών από τον οποίο θα έσπαγαν απλά και μόνο λίγα τζάμια, δεν αρνήθηκα να είμαι και εγώ στην παρέα αφού με προσκάλεσε, που θα τοποθετούσε το μηχανισμό αυτό, τον οποίο ποτέ δεν είδα.

    Την άνω ενέργεια, όπως επιπολαίως και λόγω του νεαρότατου της ηλικίας μου τότε, την εξέλαβα περισσότερο σαν παιχνίδι και δεν είχα τη δυνατότητα να εμβαθύνω στην ενέργεια αυτή και τα αποτελέσματά της.

    Τον εκρηκτικό μηχανισμό μετέφερε ο Σάββας Ξηρός μέσα σε μια σακούλα και λίγα μέτρα πριν από το σημείο που είχε επιλέξει να τοποθετηθεί μου παρέδωσε τη σακούλα και δυστυχώς την πήρα και την ακούμπησα στο έδαφος.

    Στο σημείο αυτό εξαντλείται η συμμετοχή μου στη δράση της άνω οργάνωσης την οποία αγνοούσα όταν αποδεχόμουν να μετάσχω στην παραπάνω πράξη.

    Μέσα στα διάφορα μικροθελήματα που μου ζητούσε ο Σάββας Ξηρός εντάσσεται και η μετακίνηση του αυτοκινήτου του, μάρκας LADA που μου είχε ζητήσει να κάνω δύο φορές στην περιοχή Παγκρατίου, χωρίς να γνωρίζω τους λόγους για τους οποίους μου το ζήτησε.

    Όταν λίγες μέρες μετά πληροφορήθηκα από αυτούς ότι διέπραξαν ληστεία στο υποκατάστημα της Εθνικής Τράπεζας Παγκρατίου, τότε συνέδεσα την παραπάνω μετακίνηση του αυτοκινήτου του Σάββα Ξηρού που είχα κάνει δύο φορές καθ' υπόδειξή του.

    Εγώ προσωπικά ουδέποτε μετείχα στην παραπάνω ή οποιαδήποτε άλλη ληστεία.

    Όταν πληροφορήθηκα και αυτή την πράξη των αδελφών Ξηρού θορυβήθηκα, αλλά ποτέ δεν πέρασε από το μυαλό μου ότι μπορεί τα παιδιά του παπά να ενεργούσαν ως μέλη της "17 Νοέμβρη".

    Είχα ήδη αποφασίσει να διακόψω κάθε επαφή με τους ανωτέρω και ενώ είχα μετακομίσει σε κατοικία που έμενα με τον Βασίλη και εξασφάλιζα τη διαβίωσή μου από την εργασία που μου είχε βρει η φίλη τού Σάββα Alicia, χωρίς όμως και να διαγράψω την υποχρέωση που ένιωθα προς τον Σάββα για τη φιλοξενία που μου είχε παράσχει.

    Έτσι όταν στις αρχές του 2000 μου ζήτησε ο Σάββας Ξηρός να μεταφέρω στον πληρεξούσιο της ιδιοκτήτριας του διαμερίσματος της οδού Δαμάρεως 73 μια αστυνομική ταυτότητα στο όνομα Παπαδημητρίου Βασίλειος, προκειμένου να συνταχθεί σχετικό μισθωτήριο, δεν μπόρεσα να αρνηθώ, χωρίς όμως να γνωρίζω και για ποιο σκοπό προοριζόταν το διαμέρισμα αυτό.

    Το σχετικό μισθωτήριο ποτέ δεν έμαθα αν συντάχθηκε και φυσικά ποτέ δεν το υπέγραψα εγώ.

    Όταν λίγο αργότερα με προσκάλεσε ο Σάββας Ξηρός και πήγα στο διαμέρισμα αυτό, βρήκα εκεί έναν κύριο που είχα γνωρίσει με το όνομα "Λουκάς" να χειρίζεται έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή.

    Πολύ σύντομα ο άνω "Λουκάς" έφυγε και τον χειρισμό του ηλεκτρονικού υπολογιστή συνέχισε ο Σάββας. Παρατήρησα ένα έντυπο το οποίο τύπωνε και το οποίο στη συνέχεια διάβασα και διαπίστωσα ότι αναφερόταν στη δολοφονία του Γουέλς, είδα ακόμη ένα πιστόλι, ένα ταχυβόλο και 2-3 κλειστά σακ-βουαγιάζ.

    Εκεί διαπίστωσα έκπληκτος ότι βρισκόμουν στην αυλή της "17 Νοέμβρη" χωρίς να το καταλάβω και αμέσως αποφάσισα να απομακρυνθώ από τους αδελφούς Ξηρού.

    Όταν στη συνέχεια μου ζητούσαν διάφορες μικροεξυπηρετήσεις, εγώ πλέον, προφασιζόμενος ότι είμαι πολύ απασχολημένος με τη δουλειά μου, αρνιόμουν.

    Κάποια στιγμή και ενώ έχουν αντιληφθεί ότι δεν προτίθεμαι εγώ να συνεχίσω τις επαφές μου μαζί τους μου δηλώνει ρητά ο Σάββας Ξηρός ότι θα πρέπει να προσέξω καλά και να μην ανοίξω σε κανέναν το στόμα μου γιατί διαφορετικά "όποιος μιλάει πεθαίνει".

    Μετά από αυτό αποφάσισα και έφυγα στη Θεσσαλονίκη και έμεινα κοντά στους γονείς μου, χωρίς να βρίσκω το θάρρος να ομολογήσω σε κανέναν τίποτε, ούτε στον πατέρα μου, ενώ δεχόμουν τηλεφωνικές απειλές, όχι μόνο για τη δική μου ζωή, αν θα μιλούσα, αλλά και ολόκληρη την οικογένειά μου.

    Όταν προ ημερών με κάλεσε η Αστυνομία να καταθέσω ό,τι γνωρίζω σχετικά με τους αδελφούς Ξηρού, άνοιξα την ψυχή μου, αισθανόμενος πλέον ασφάλεια και είπα ό,τι γνώριζα με τη βεβαιότητα και την ελπίδα ότι θα βοηθούσα κι εγώ στο μέτρο του δυνατού το δύσκολο έργο της Αστυνομίας στην εξόντωση της παραπάνω οργάνωσης.

    Επειδή τις παραπάνω πράξεις μου στις οποίες προήλθα χωρίς δόλο και απαραίτητη ωριμότητα ομολόγησα αυθόρμητα και δεν αρνούμαι.

    Επειδή ποτέ δεν μετείχα στην αποδιδόμενη σ' εμένα ως άνω ληστεία της Εθνικής Τράπεζας Παγκρατίου.

    Για τους λόγους αυτούς ζητώ:

    Οι άνω πράξεις που αποδέχομαι να κριθούν με τον τότε ισχύοντα νόμο, διότι δεν είχε ψηφισθεί εισέτι ο Ν.2928/2001 με τον οποίο παραπέμπομαι, να τύχω όμως των ευεργετικών διατάξεων τού εκ των υστέρων ψηφισθέντος ως άνω νόμου, όπως επιβάλλεται σύμφωνα με το Σύνταγμα και στο σημείο που οι διατάξεις του με ευνοούν.

    Αθήνα 21 Ιουλίου 2002

     

     

    ΕΝΟΡΚΗ ΕΞΕΤΑΣΗ Δ.ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ

    ΕΡΩΤΗΣΗ: Ποια η σχέση σου με την οργάνωση 17Ν;

    ΑΠΟΚΡΙΣΗ: Γνώριζα την οικογένεια Ξηρού από πολύ μικρός από την παιδική μου ηλικία. Ημουν φίλος με τα δύο μικρότερα παιδιά της οικογένειας, τον Νίκο και τον Βασίλη. Είχαμε φιλικές σχέσεις μέχρι που πήγα στον στρατό. Υπηρέτησα στις Ειδικές Δυνάμεις, παρουσιάσθηκα στο Μ. Πεύκο, στη συνέχεια για εκπαίδευση στην μονάδα Καταδρομών της Νάουσας και στη συνέχεια στην Ρεντίνα όπου και απολύθηκα κανονικά τον Ιανουάριο του 1997. Μέχρι τον Αύγουστο του 1997 εργαζόμουν στο μαγαζί του πατέρα μου ως βαφέας επίπλων. Επειδή είχε λίγο παραπάνω δουλειά αυτή την περίοδο, τον Αύγουστο του 1997, ανοίγω δικό μου μαγαζί βαφής επίπλων. Τον Ιούνιο του 1998 έκλεισα το μαγαζί που είχα ανοίξει γιατί δεν έβγαινα στα έξοδα και η δουλειά είχε πέσει κατά πολύ. Το μαγαζί αυτό το άνοιξα στην περιοχή Φοίνικα Θεσσαλονίκης. Επίσης παράλληλα με το κλείσιμο του μαγαζιού μου εγκατέλειψα και τις σπουδές μου στο Σύγχρονο Ωδείο Θεσ/νίκης, όπου φοιτούσα από το 1997. Για δύο-τρεις μήνες ξεκουράστηκα και αναζητούσα τι θα γίνει μελλοντικά σχετικά με την εργασία μου. Το φθινόπωρο του '98 αποφασίζω να μεταβώ στην Αθήνα θεωρώντας ότι υπάρχουν περισσότερες ευκαιρίες για δουλειά και ευελπιστώντας ότι γνωστά μου άτομα θα με βοηθήσουν στην ανεύρεση εργασίας. Βασίστηκα ότι θα μου βρουν δουλειά ο παιδικός μου φίλος Βασίλης Ξηρός και η εξαδέλφη μου Γεωργούση Ελένη οι οποίοι ζούσαν και εργάζονταν στην Αθήνα. Ερχόμενος στην Αθήνα τον πρώτο άνθρωπο που συνάντησα ήταν ο Βασίλης με τον οποίο προηγουμένως είχα συνεννοηθεί τηλεφωνικά. Ο Βασίλης μαζί με τον αδελφό του Σάββα έμεναν τότε σε μονοκατοικία της οδού Παρθενώνος 17 στο Ηράκλειο Αττικής. Επίσης μαζί τους έμενε και η φίλη του Σάββα, Αλίσια.

    Τότε για πρώτη φορά γνώριζα τον αδελφό του Βασίλη τον Σάββα Ξηρό και την φίλη του Αλίσια. Στο σπίτι αυτό φιλοξενήθηκα για περίπου 7-8 μήνες. Η φίλη του Σάββα πετυχημένη μακιγιέζ εργαζόταν σε μεγάλες κινηματογραφικές εταιρείες και με τις γνωριμίες της δούλευαν σε κινηματογραφικές εταιρείες τόσο ο Σάββας όσο και ο Βασίλης. Συγκεκριμένα ο Σάββας ασχολούνταν με δύσκολα ντεκόρ και ο Βασίλης βοηθούσε το Σάββα. Αργότερα μάλιστα ο Βασίλης έγινε βοηθός μακενίστα στον Παπαδάκη Ιωάννη, ο οποίος είναι πολύ γνωστός μακενίστας στο χώρο του κινηματογράφου και της διαφήμισης. Μερικές από τις εταιρείες που εργάσθηκαν οι τρεις τους ήταν ΚΙΝΟ η STEFI η CINEGRAM κ.ά. Από τον πρώτο καιρό της παραμονής μου στην παραπάνω οικία σε συζητήσεις που είχα με τον Σάββα και τον Βασίλη μού δώσαν να καταλάβω αφήνοντας να εννοηθεί ότι εκτός από την ενασχόλησή τους στις κινηματογραφικές εταιρείες, ασχολούνταν και με κάποιες άλλες δουλείες που απαιτούν εχεμύθεια διότι είναι πιο πολύπλοκες και από τα λεγόμενά τους δεν μπορούσα να σχηματίσω άποψη με το τι ακριβώς εννοούσαν. Πίστεψα όμως θα έχει κάποια σχέση με την παρανομία. Μου έλεγαν ότι χρειάζεται υπομονή, θα χρειασθεί καιρό για να μπορέσεις και συ να ασχοληθείς με αυτές τις δουλειές. Εγώ επειδή δεν αισθανόμουν καλά να φιλοξενούμαι σε ένα σπίτι χωρίς να προσφέρω τίποτε πολλές φορές συζητούσα με τον Βασίλη ότι πρέπει να κάνω κάτι με το θέμα της δουλειάς. Σταδιακά με το πέρασμα του χρόνου όταν μιλούσαμε για δουλειά εννοούσαμε πλέον την συμμετοχή μου σε ομάδα που θα έκανε κάποιες δουλειές που απαιτούν υπομονή, εχεμύθεια και ήταν πολύπλοκες.

    Σε διάφορες συζητήσεις που είχαμε μεταξύ μας οι άνδρες για διάφορα διεθνή γεγονότα όπως η επέμβαση των Βρετανών στα Φόκλαντ, την επέμβαση των Αμερικανών στην Γιουγκοσλαβία, πολιτικοοικονομικά θέματα της Ευρωπαϊκής Ενωσης και διάφορα άλλα που δεν θυμάμαι. Εκτός όμως από τα διεθνή συζητούσαμε και εσωτερικά γεγονότα της χώρας όπως οικονομικά θέματα, θρησκευτικά, πολιτικά κ.λπ.

    Κατά βάσιν οι περισσότερες συζητήσεις γίνονταν εκτός σπιτιού είτε κατά την διαδρομή προς το εργαστήρι, είτε σε διάφορες καφετέριες. Αποφεύγαμε τις συζητήσεις μέσα στο σπίτι για λόγους ασφαλείας. Όλο αυτό το χρονικό διάστημα σταδιακά ο Σάββας άρχισε να μου μαθαίνει διάφορες ορολογίες όπως ότι τα εκρηκτικά λέγονται καλάθια, τα πιστόλια στιλό, τα αυτόματα όπλα ραπτομηχανές, τις Τράπεζες μουσεία, τα χρήματα μαρούλια, τους Αμερικανούς Βόρειους, τις πινακίδες αυτοκινήτων τις λέγαμε πλακάκια, επίσης με διάφορες ονομασίες λέγαμε για τους Βρετανούς, τους Τούρκους, τις χειροβομβίδες κ.ά. που δεν θυμάμαι. Ο Σάββας μου είπε όταν θα ερχόταν η στιγμή για να γνωρίσω κάποιο άλλο άτομο που συμμετείχε στην ομάδα θα έπρεπε να έχω ένα ψευδώνυμο για λόγους ασφαλείας. Τα ψευδώνυμα που θα επέλεγε ο καθένας δεν είχαν σημασία.

    Εγώ είχαν το ψευδώνυμο "Αλέξης", το Σάββα "Σπύρο", τον Βασίλη "Παναή". Για τις μεταξύ μας συζητήσεις δώσαμε ψευδώνυμο στην Αλίσια "Δεντρολιβανιά", το ψευδώνυμο αυτό η Αλίσια δεν το γνώριζε. Επίσης έμαθα πάλι από το Σάββα περισσότερο και λιγότερο από το Βασίλη ότι μεγαλύτερο μέρος των αποστάσεων προς τον προορισμό μου θα πρέπει να διανύεται με τα πόδια και σε περιπτώσεις που θα έπαιρνε λεωφορείο ή ταξί θα έπρεπε να αλλάζω δύο ή τρία προς άσχετες κατευθύνσεις, όταν επρόκειτο να κινηθώ με τα πόδια και έπρεπε να ελέγξω πίσω μου, θα έπρεπε να κοιτάζω μόνο όταν θα έστριβα και διακριτικά. Όσον αφορά τις σχέσεις μου με τρίτους να είναι τελείως φυσιολογικές, να μην δημιουργούμε προβλήματα με τους γείτονες. Σε περίπτωση συμπλοκής δεν χωριζόμαστε ποτέ, μένουμε όλοι μαζί πάντα. Αναφορικά με την εμφάνιση δεν έπρεπε να είμαστε χαρακτηριστικοί, να ντυνόμαστε με κοινά ρούχα, μαλλιά ούτε κοντά ούτε μακριά, καλό θα ήταν να μην υπήρχαν τατουάζ σε εμφανές σημείο. Όλα τα παραπάνω μαθαίνω μετά από παρέλευση τεσσάρων μηνών παραμονής μου στην οικία του Σάββα. Τότε λοιπόν ξεκαθάρισε στο μυαλό μου ότι οι δουλειές που τόσο καιρό συζητούσαμε, είχανε σχέση με κάποια ομάδα που δρούσε με ιδεολογικά κίνητρα, χωρίς όμως να γνωρίζω ποια ομάδα είναι αυτή.

    Μη έχοντας επιλογή και νιώθοντας υποχρέωση στους αδελφούς Ξηρού που με φιλοξενούσαν όλο αυτό το χρονικό διάστημα μπήκα στην παραπάνω ομάδα. Σε λιγότερο από το χρονικό διάστημα ενός μήνα κλήθηκα από τον Σάββα να συμμετάσχω στην πρώτη μου ενέργεια ως μέλος της ομάδας. Λίγες μέρες πριν, και τι συγκεκριμένα θα κάνω ο Σάββας σε συζητήσεις που είχαμε άρχισε να μου λέει ότι αυτές τις μέρες είναι να κάνουμε κάτι, μετά από κάνα-δυο μέρες μου είπε ότι θα δούμε ένα Μουσείο της Πίστεως που βρίσκεται επί της οδού Αχαρνών, πλησίον της συμβολής αυτής με την οδό Καυτατζόγλου. Αν θυμάμαι καλά στο Μουσείο της Πίστεως πήγα δύο φορές, μία με τον Σάββα και μία με τον Βασίλη. Πριν γίνει οποιαδήποτε ενέργεια στον παραπάνω στόχο ο Σάββας μου εξήγησε τους λόγους για τους οποίους θα γινόταν αυτή και συγκεκριμένα ότι ο ιδιοκτήτης της Πίστεως θα προχωρούσε σε αγορά και συγχώνευση με κάποια άλλη τράπεζα με σκοπό να την κλείσει και αυτό θα είχε σαν αποτέλεσμα πολλοί άνθρωποι να χάσουν τις δουλειές τους. Κάποια ημέρα, που δεν θυμάμαι συγκεκριμένα, απογευματινές ώρες, ο Σάββας είχε πει σε μένα και το Βασίλη να συναντηθούμε στην καφετέρια που βρίσκεται στο τέρμα Πατησίων, δίπλα από το φαστ φουντ Kagoo, πλησίον της στάσης του ηλεκτρικού σιδηροδρόμου Α. Πατησίων.

    Πήγα εκεί με τον Ηλεκτρικό μαζί με τον Βασίλη, καθίσαμε στο μαγαζί, παραγγείλαμε καφέ και μετά από λίγο ήρθε ο Σάββας μαζί με ένα άτομο που πρώτη φορά έβλεπα. Κάθισαν και αυτοί στο τραπέζι μας, παρήγγειλαν καφέ και μας σύστησε ο Σάββας λέγοντας, από δω ο "Αλέξης", δείχνοντας εμένα και από δω ο "Λουκάς" δείχνοντας το άγνωστο για μένα άτομο. Τον Βασίλη δεν θυμάμαι να τον σύστησε. Μετά από τις συστάσεις κατάλαβα ότι γνώριζα ένα νέο μέλος για μένα της ομάδας. Όση ώρα πίναμε τον καφέ μας ο "Λουκάς" και ο Σάββας εξηγούσαν σε μένα και τον Βασίλη πού θα γίνει η όλη ενέργεια. Συγκεκριμένα ότι θα βρεθούμε τρία στενά πιο πέρα (διαγράφονται τέσσερις λέξεις και προστίθεται) στον Ηλεκτρικό Σταθμό Κ. Πατησίων γύρω στις 10.00 ώρα το βράδυ της επομένης, ότι θα είχαν μαζί τους αυτοί όλα τα κατάλληλα εργαλεία, τα οποία αυτοί θα περνούσαν να πάρουν από το σπίτι. Μετά τη συνάντησή μας εγώ και ο Βασίλης φύγαμε χωρίς να θυμάμαι πού πήγαμε και ο Σάββας με τον Λουκά έφυγαν χωρίς να ξέρω πού πήγαν. Την επομένη στον Ηλεκτρικό Σταθμό Κ. Πατησίων στις 10.00 η ώρα το βράδυ, ο Βασίλης και εγώ συναντηθήκαμε με τον Σάββα και τον "Λουκά". Μετά και οι τέσσερις μαζί με τα πόδια παίρνοντας τη Λ. Ιωνίας προς τον Αγ. Ελευθέριο από την πλευρά της Αχαρνών φθάσαμε στο ύψος της τράπεζας όπου και σταματήσαμε.

    Εκεί ο Σάββας άνοιξε ένα σακ βουαγιάζ και μας έδωσε από ένα ζευγάρι υφασμάτινα πλεκτά γάντια. Αφού και οι τέσσερις φορέσαμε γάντια ο Σάββας έβγαλε μέσα από το σακ βουαγιάζ το "καλάθι" που ήταν μια σακούλα από ψώνια μπλε χρώματος, μου το έδωσε και μου είπε "να μην κάνω απότομες κινήσεις και να το αφήσω όσο πιο μαλακά γίνεται". Επίσης μου είπε "το αφήνεις και περνάς απέναντι για να φύγουμε". Ο Σάββας όρισε επιπλέον τις θέσεις που θα έπαιρναν οι υπόλοιποι και συγκεκριμένα πίσω μου και σε απόσταση 10-15 μέτρων περίπου θα ήταν ο Σάββας με τον "Λουκά" και ο Βασίλης θα βρισκόταν στο απέναντι πεζοδρόμιο δεξιά μου, παράλληλα με μένα. Κατόπιν τούτου ξεκινήσαμε για την τοποθέτηση του "καλαθιού". Περπατήσαμε ένα τετράγωνο. Όταν έφτασα δίπλα στην τράπεζα άφησα με προσεκτικό τρόπο το "καλάθι" και απομακρύνθηκα προς το σημείο που είχαμε προκαθορίσει. Αφού συναντηθήκαμε, όλοι μαζί περπατήσαμε για λίγο στην Αχαρνών και εγώ με τον Βασίλη χρησιμοποιήσαμε συγκοινωνιακό μέσο και απομακρυνθήκαμε από το σημείο, ενώ ο Σάββας με τον "Λουκά" απομακρύνθηκαν με τα πόδια χρησιμοποιώντας διάφορα στενά.

    Εδώ θέλω να προσθέσω ότι στη συνάντηση που είχαμε μετά την τοποθέτηση του "καλαθιού", όλοι μας δώσαμε τα γάντια στον Σάββα, ο οποίος τα τοποθέτησε στο σακ βουαγιάζ. Ακόμη για λόγους ασφαλείας εγώ φορούσα και ένα τζόκεϊ χρώματος κόκκινου. Μετά από μία ώρα περίπου εγώ και ο Βασίλης είχαμε φθάσει στο σπίτι στο Ηράκλειο και μετά από λίγο ήρθε και ο Σάββας. Η Αλίσια εκείνες τις ημέρες έλειπε μάλλον στην Ισπανία. Ο Σάββας άνοιξε την τηλεόραση και περιμέναμε να ακούσουμε το δελτίο των ειδήσεων. Πραγματικά, στο δελτίο ειδήσεων έδειξαν σκηνές από τα αποτελέσματα της έκρηξης με τα σχετικά σχόλια. Βλέποντας στην τηλεόραση την τρύπα που έκανε στο μπετόν η έκρηξη φοβήθηκα, διότι δεν περίμενα να δω τέτοιο πράγμα, καθώς στις προηγούμενες μέρες μου είχαν πει ότι δεν θα είναι κάτι σοβαρό, μόνο μερικά τζάμια θα σπάσουν. Σκέφτηκα ότι εάν την ώρα της έκρηξης βρισκόταν κοντά κάποιο άτομο θα του προκαλούσα μεγάλη ζημιά! Από την έκφραση του Σάββα πιστεύω ότι και αυτός ξαφνιάστηκε από το μέγεθος της ζημιάς, πλην όμως δεν έκανε κανένα σχόλιο. Ο Βασίλης δεν εκδηλώθηκε καθόλου. Μετά από μια εβδομάδα περίπου ο Σάββας με ενημέρωσε ότι τελικά ο επιχειρηματίας φοβήθηκε και μάλλον δεν θα γίνει η αγοραπωλησία της τράπεζας. Για διάστημα ένα με ενάμιση μήνα δεν συμμετείχα σε οτιδήποτε αφορούσε ενέργειες της ομάδας. Την άνοιξη του 1999 εγώ με τον Βασίλη νοίκιασα μια μονοκατοικία, παλαιά μικρή, στην οδό Κερκύρας και Πευκών στο Ν. Ηράκλειο, διότι δεν αισθανόμουν άνετα στο σπίτι του Σάββα. Συμβόλαιο έκανε ο Βασίλης Ξηρός και πληρώναμε από 35.000 δρχ. ο καθένας.

    Την εποχή εκείνη πού και πού αφού είχα γνωρίσει κάποιους ανθρώπους του κινηματογράφου έκανα ορισμένες δουλειές και έβγαζα κάποια χρήματα. Μέχρι τον Αύγουστο του 1999 που έφυγα για διακοπές ο Σάββας κατά καιρούς μου ανέθετε κάποιες δουλειές της ομάδας, τις πιο πολλές φορές τις δουλειές αυτές τις έκανα με τον Βασίλη και κάνα-δυο φορές τις έκανα μόνος μου. Συγκεκριμένα για χρονικό διάστημα μιας εβδομάδας περίπου μία φορά μόνος μου, τρεις φορές με τον Βασίλη και άλλες τόσες με τον Σάββα κάναμε παρακολούθηση ενός αυτοκινήτου μάρκας Μερσεντές, χρώματος μαύρου, με χαρακτηριστικά σκούρα τζάμια, πράσινα όχι από το χρώμα αλλά το πάχος του, ίσως επειδή ήταν αλεξίσφαιρα. Εγώ ήξερα ότι σκοπός ήταν να μάθουμε ποιες μέρες, ποιες ώρες περνάει, αν συνοδεύεται από άλλο όχημα, χωρίς να γνωρίζω ποιο πρόσωπο συγκεκριμένα το οδηγούσε αλλά και τι δουλειά έκανε. Την εν λόγω παρακολούθηση την κάναμε στη συμβολή της Λ. Αλεξάνδρας και της οδού Κυρίλλου Λουκάρεως στην πλευρά του ανερχόμενου της Λ. Αλεξάνδρας, απέναντι από τον Αρειο Πάγο. Η παρακολούθηση γινόταν από τις 8.30 - 10.00 περίπου. Όσες φορές ήμουν εγώ εκεί δεν είδα κάτι που να έχει σχέση με τη δουλειά που μου ανατέθηκε. Ενήμερος για το αποτέλεσμα της παρακολούθησης ήταν ο Σάββας.

    Μια άλλη φορά ο Σάββας πέρασε από το σπίτι, με πήρε και πήγαμε σε κάποια πλατεία στο Κερατσίνι, αν θυμάμαι καλά, για να παρακολουθήσουμε μια τράπεζα με σκοπό να δούμε πότε έρχεται χρηματαποστολή. Η παρακολούθηση γινόταν από 09.00 - 12.00 περίπου. Την πρώτη ημέρα που πήγα με τον Σάββα είχε γίνει χρηματαποστολή, ο Σάββας έκανε μια βόλτα μπροστά από την τράπεζα και έπειτα αποχωρήσαμε. Την επομένη που πήγα μόνος μου δεν πραγματοποιήθηκε χρηματαποστολή, γεγονός που ανέφερα στον Σάββα. Αλλη φορά δεν ξαναπήγα στο ανωτέρω σημείο. Κατά καιρούς για τις ανάγκες της ομάδας ο Σάββας με έστελνε συνήθως στην οδό Αθηνάς να αγοράσω διάφορα εργαλεία, όπως κατσαβίδια, ταυ, βαριοπούλες μεγάλες, σιδηροπρίονα, βίδες, σίδερα για κατασκευές, τα οποία τα πήγαινα στο εργαστήριο που διατηρούσε στην οδό Αιγιαλείας 10 στον Κολωνό. Στο παραπάνω εργαστήριο, το οποίο επισκέφθηκα πάρα πολλές φορές, δούλευε και ο Παπαδάκης Ιωάννης και η φίλη του Σάββα Αλίσια.

    Πριν από την παρακολούθηση στη Λ. Αλεξάνδρας, ενώ είχε ειπωθεί από τον Σάββα σε κοινή συζήτηση όλων μας του Βασίλη, το "Λουκά" και μένα ότι χρειαζόμαστε ένα αυτοκίνητο που θα χρησιμοποιηθεί σε μια επιχείρηση σε ένα μουσείο. Πραγματικά από την οδό Καλλιρρόης και Φραντζή πήραμε ένα βαν λευκό, δεν θυμάμαι τι μάρκα ήταν, το οποίο πήγαμε σε ένα ύψωμα στο Παγκράτι, όπου ο "Λουκάς" του άλλαξε τις πινακίδες και το αφήσαμε κάπου στην περιοχή Ζωγράφου, σημείο στο οποίο βρήκε η Αστυνομία όπως έμαθα και το πήρε. Όπως έμαθα το βαν αυτό επρόκειτο να χρησιμοποιηθεί για την παρακολούθηση της Εθνικής Τράπεζας Παγκρατίου, που σκόπευαν να κτυπήσουν. Λίγες μέρες αργότερα, χωρίς να συμμετάσχω σ' αυτό, έκλεψαν ένα άλλο βαν, το οποίο έβαζαν τις πρωινές ώρες που λειτουργούσε η τράπεζα σε θέση πλησίον της τράπεζας, την οποία κρατούσε με το δικό του αμάξι ο Σάββας, μάρκας Lada, χρώματος λευκού, δεν θυμάμαι αριθμό κυκλοφορίας. Το εν λόγω Lada συνήθως μετακινούσα εγώ και έβαζε στη θέση του ο Σάββας το βαν. Μετά από λίγες μέρες από τους ίδιους έμαθα ότι η τράπεζα κτυπήθηκε από αυτούς και αφαιρέθηκε άγνωστο σε μένα χρηματικό ποσό.

    Με την πάροδο του χρόνου και έχοντας υπόψη όλα τα προαναφερόμενα γεγονότα διαπίστωσα ότι προφανώς αποτελούσα μέλος σοβαρής οργάνωσης και για να είμαι ειλικρινής πέρασε από το μυαλό μου η οργάνωση 17Ν. Σε συζήτηση δε που έκανα με τον Σάββα τον ρώτησα αν υφίσταται αυτό που λένε 17Ν και ο Σάββας μου απάντησε ναι και τους ξέρουμε και είναι αρκετοί. Το χειμώνα του 1999 με αρχές του 2000 μετά από απουσία μου (4) τεσσάρων μηνών στη Θεσσαλονίκη λόγω τραυματισμού που είχα στις διακοπές μου επιστρέφω στην Αθήνα, ξεκινάω να δουλεύω ως κινηματογραφιστής, τότε με πλησιάζει ο Σάββας και μου λέει ότι πρέπει να ενοικιαστεί ένα σπίτι για λόγο τον οποίο δεν μου είπε. Όταν τον ρώτησα γιατί δεν το νοικιάζει κάποιος άλλος, μου είπε ότι έχω νοικιάσει και ασχολούμαι με πάρα πολλά σπίτια, γι' αυτό πρέπει να νοικιάσεις εσύ. Δέχθηκα χωρίς να το θέλω, επειδή ήθελα να ξεφύγω από αυτά. Μου έφερε ένα δελτίο αστυνομικής ταυτότητας με στοιχεία Παπαδημητρίου Βασίλης, αλλά με φωτογραφία δική μου, την οποία προηγουμένως έδωσα προκειμένου να βγάλει την πλαστή ταυτότητα. Στη συνέχεια μου έδωσε 180.000 δρχ. και μου είπε, πήγαινε στην οδό Δαμάρεως 73 όπου θα συναντήσεις τον πληρεξούσιο της ιδιοκτήτριας διαμερίσματος Α' ορόφου της εκεί πολυκατοικίας, η οποία απουσιάζει στο εξωτερικό, με σκοπό να νοικιάσεις το διαμέρισμα. Πραγματικά πήγα στο διαμέρισμα, συνάντησα τον εν λόγω πληρεξούσιο, ένα άτομο γύρω στα 50 ετών, με φαλάκρα και μουστάκι, περίπου στο δικό μου ύψος, λίγο γεμάτος, με ελαφριά κοιλίτσα. Στοιχεία του ανθρώπου αυτού δεν θυμάμαι, ούτε υπέγραψα κάποιο συμβόλαιο, καθότι δεν είχε έτοιμο, του είπα να το ετοιμάσει και εγώ θα περάσω να το υπογράψω και μάλιστα να το ρίξει κάτω από την πόρτα.

    Όμως η επόμενη επίσκεψή μου εκεί ήταν δύο με δυόμισι μήνες, όταν πήγα μόνο να πληρώσω ενοίκιο. Τα χρήματα τα έδωσα σε μια ηλικιωμένη κυρία στο β' όροφο στο ίδιο διαμέρισμα που πρωτοσυνάντησα τον πληρεξούσιο και την είχα δει. Τη δεύτερη φορά που μπήκα στο σπίτι ήταν κάποια στιγμή, είδα τον Σάββα και μου είπε "πρέπει να πάμε στο σπίτι". Εκεί βρήκαμε τον "Λουκά", είδα έναν Η/Υ με όλα τα πρακτικά της οργάνωσης μέσα, είδα τυπωμένες προκηρύξεις της οργάνωσης, όπλα και συγκεκριμένα ένα πιστόλι και ένα ταχυβόλο

    και δύο τρία σακ βουαγιάζ χωρίς να ξέρω τα περιεχόμενά τους. Εκεί ακόμη διάβασα μια προκήρυξη που αναφερόταν στην δολοφονία του Γουέλς. Ακόμη εκεί μου διαλύθηκε και η παραμικρή αμφιβολία που είχα σχετικά με την οργάνωση στην οποία δυστυχώς συμμετείχα και εγώ και δεν είναι άλλη από την οργάνωση 17Ν. Στο διαμέρισμα παρέμεινα περίπου ένα τέταρτο και έφυγα. Μετά από αυτή την επίσκεψη ούτε στο διαμέρισμα της οδού Δαμάρεως πήγα ούτε σε δουλειά της οργάνωσης ανακατεύτηκα. Αν και κάνα δύο φορές ο Σάββας κατάλαβα ότι ήθελε να μου αναθέσει κάτι, εγώ τον απέφευγα με το πρόσχημα ότι έχω πάρα πολλή δουλειά στις κινηματογραφικές ταινίες. Στην Αθήνα έμενα μέχρι τις αρχές του καλοκαιριού του 2001 και στη συνέχεια έφυγα για την Θεσσαλονίκη στο πατρικό μου στην οδό Πασχαλίδη 55. Στη Θεσσαλονίκη συνέχισα τις σπουδές μου στην μουσική εργαζόμενος σε μια εταιρεία κούριερ με την ονομασία "Ντελίβερι Σέρβις" και συμμετείχα σε ένα μουσικό σχήμα με την ονομασία "Φουλ Χάουζ".

    Μέχρι την ημέρα της έκρηξης στον Πειραιά μόνον τον Βασίλη έβλεπα, ο οποίος είχε έρθει δέκα μήνες περίπου νωρίτερα στη Θεσσαλονίκη. Για τον τραυματισμό από έκρηξη στο λιμάνι του Πειραιά του Ξηρού Σάββα, το πληροφορήθηκα από τα ΜΜΕ την 1.7.2002. Επίσης την ίδια ημέρα μου τηλεφώνησε και ένας εξάδελφος του Σάββα και μου είπε ότι η τηλεόραση δείχνει τον Σάββα και αναφέρει ότι τραυματίσθηκε από έκρηξη βόμβας. Χθες 16.7.2002 είδα στην τηλεόραση ότι από την Αστυνομία αναζητείται άτομο με στοιχεία Κουφοντίνας Δημήτριος δείχνοντας παράλληλα και σχετικές φωτογραφίες αυτού. Με απόλυτη βεβαιότητα αναγνώρισα στο πρόσωπο του ανωτέρω το άτομο με το ψευδώνυμο "Λουκάς" το οποίο μου είχε συστήσει ο Ξηρός Σάββας και συμμετείχε στις δραστηριότητες της οργάνωσης 17Ν.

    - Έχεις επισκεφθεί ποτέ το διαμέρισμα της οργάνωσης επί της οδού Πάτμου 84, Κ. Πατήσια;

    - Όχι, δεν έχω πάει ποτέ, ούτε έχω ακούσει γι' αυτό, αλλά και ούτε έχω επισκεφθεί άλλο διαμέρισμα που διατηρούσε η οργάνωση.

    - Κάθε πότε γίνονταν και πού οι συναντήσεις των μελών της οργάνωσης;

    - Συνήθως τις συναντήσεις που τις ονομάζαμε μεταξύ μας "καφέ" πραγματοποιούνταν, εκτός από την καφετέρια που σας προανέφερα στο τέρμα Πατησίων, και σε καφετέρια που βρίσκεται στην οδό Γαλατσίου στη συμβολή με την οδό Πολέμη. Επωνυμία της καφετέριας δεν θυμάμαι.

    - Όταν νοίκιασες το διαμέρισμα της οδού Δαμάρεως 73 σου παραδόθηκαν από τον ιδιοκτήτη κλειδιά;

    - Ναι, μου είχε δώσει και τα οποία αυθημερόν έδωσα στον Σάββα Ξηρό.

    - Όταν πραγματοποιούσες τις αγορές διαφόρων εργαλείων εκτός από αυτά που προανέφερες, αγόρασες ποτέ και ηλεκτρονικό εξοπλισμό;

    - Όχι, ποτέ.

    - Πόσα επιτραπέζια μηχανικά ρολόγια αγόρασες για την οργάνωση.

    - Αγόρασα δύο-τρία ρολόγια μηχανικά και επιτραπέζια.

    - Στις επιχειρήσεις που συμμετείχες έφερες όπλο;

    - Μόνον στην επιχείρηση με τα Βαν από την οδό Καλλιρρόης, το οποίο δεν χρησιμοποίησα ποτέ και ήταν περίστροφο το οποίο μου είχε δώσει ο Σάββας Ξηρός. Στην εν λόγω επιχείρηση όλοι οπλοφορούσαμε και φορούσαμε μάλλινα γάντια.

    - Ερχόμενος στην Αθήνα συνάντησες την εξαδέλφη σου;

    - Ναι, πήγαινα τακτικά και την συναντούσα στο σπίτι που διέμενε στα Βριλήσσια, δεν θυμάμαι ακριβώς την οδό. Ουδέποτε συζήτησα μαζί της για θέματα της οργάνωσης και δεν ήλθε ποτέ σε επαφή με μέλη της οργάνωσης. Η εξαδέλφη μου Γεωργούση Ελένη ακόμη και σήμερα δεν γνωρίζει τίποτε για τις δραστηριότητές μου. Έχει μετακομίσει στη Θεσσαλονίκη όπου παντρεύτηκε και διαμένει μόνιμα -διεύθυνση δεν γνωρίζω.

    - Από το επαγγελματικό και φιλικό περιβάλλον του Σάββα Ξηρού ποιους γνώρισες;

    - Γνώρισα κάποια φίλη του Σάββα που την έλεγαν Βάνα, ήταν ξανθιά με μαλλιά μέχρι τους ώμους περίπου 35 ετών με αθλητικό σώμα. Από ό,τι γνωρίζω σπούδασε επικοινωνίες στην Αγγλία και έμενε πλησίον της οικίας του Σάββα ένα-δύο στενά πιο πάνω στο Ν. Ηράκλειο δεν θυμάμαι που ακριβώς. Τον Ξυλίνα Ιωάννη που ασχολείται με την ζωγραφική αλλά παράλληλα έβαφε και σπίτια για να τα βγάλει πέρα, μένει κάπου στην οδό Δροσοπούλου στην Κυψέλη. Τον Γιαννακόπουλο Ιωάννη, είναι παραγωγός της εταιρείας "Κίνο" που εδρεύει στην Κηφισίας και στο Μαρούσι. Τον Παπαδάκη Ιωάννη, μακενίστας ο οποίος εργαζόταν ως ελεύθερος επαγγελματίας και χρησιμοποιούσε τον ίδιο επαγγελματικό χώρο της οδού Αιγιαλείας 10 που είχε ενοικιάσει ο Σάββας. Αλλα άτομα που να είχαν ιδιαίτερες γενικά σχέσεις δεν υπάρχουν.

    - Κατά την έλευσή σου στην Αθήνα έμεινες για ένα μεγάλο διάστημα άνεργος. Στο διάστημα αυτό ποιος σε βοηθούσε οικονομικά;

    - Έμεινα στο σπίτι του Σάββα, έτρωγα έπινα σ' αυτόν και μου έδινε ένα μικρό χαρτζιλίκι. Παράλληλα προσπαθούσα να ελαττώσω στο ελάχιστο τα έξοδά μου. Χρήματα από δραστηριότητα της οργάνωσης ουδέποτε πήρα.

    - Τον Ξηρό Βασίλειο πότε και πού είδες τελευταία φορά και τι συζητήσατε;

    - Τον συνάντησα στο σπίτι των γονιών του στην Καλλικράτεια με αφορμή τα τελευταία γεγονότα πριν από δέκα (10) ημέρες. Συζητήσαμε μόνο σε επίπεδο τηλεόρασης επειδή είχε και ξένο κόσμο στο σπίτι. Κατάλαβα από την όλη συμπεριφορά του ότι δεν ήθελε να συζητήσει, λέγοντάς μου "δεν ξέρω τι έγινε με το Σάββα, θα δούμε".

    - Στη δολοφονία του Σόντερς ποια η συμμετοχή σου;

    - Όχι, δεν είχα καμιά σχέση, με συζητήσεις όμως που έγιναν μεταξύ των μελών κατάλαβα ότι η παρακολούθηση που έκανα στη Λ. Αλεξάνδρας είχε να κάνει με κάποιο Βρετανό ακόλουθο ο οποίος είχε ηγηθεί κάποιων επιχειρήσεων στα νησιά Φόκλαντ και σε άλλες βρετανικές επιχειρήσεις. Όταν έγινε η δολοφονία του συνέδεσα την παρακολούθηση αυτή με το συμβάν.

    - Στις διάφορες συζητήσεις που είχατε ως μέλη μεταξύ σας είχατε ακούσει κάποιο άλλο ψευδώνυμο;

    - Μια φορά ο "Λουκάς" θυμάμαι είπε "γι' αυτή την δουλειά θα πρέπει να βρούμε και τον "Αρη", το πραγματικό όνομα αλλά και ούτε τον ίδιο δεν γνωρίζω ούτε είδα ποτέ.

    - Θεωρείς τον Ξηρό Σάββα ότι ήταν άτομο που ενέπνεε εμπιστοσύνη και διέθετε ικανότητες πειθούς και γνώσεις τέτοιες ώστε να διαδραματίζει σημαίνοντα ρόλο στην οργάνωση;

    - Χωρίς να γνωρίζω τον ακριβή ρόλο του στην οργάνωση, πιστεύω ότι είναι ένα πρόσωπο με σημαντικές ικανότητες, είχε ικανότητα πειθούς και γενικά ήταν μελετημένο άτομο, ήταν πράος στη συμπεριφορά του και αυτό σου ενέπνεε κάποια εμπιστοσύνη.

    - Γνώριζε κανείς από την οικογένειά σου για τη δραστηριότητά σου;

    - Όχι, κανείς.

    - Την ταυτότητα που σου έδωσε ο Ξηρός για να ενοικιάσεις το διαμέρισμα τι την έκανες;

    - Την επέστρεψα στον ίδιο και μου έδωσε τη φωτογραφία μου πίσω.

    - Τα μέλη της οργάνωσης, η Αλίσια και ο Παπαδάκης Ιωάννης κατά το χρονικό διάστημα της παραμονής σου στην Αθήνα, με τι οχήματα μετακινούνταν πέραν αυτών που προανέφερες;

    - Ο Βασίλης είχε μια μο/τα (παπάκι) 100cc Hοnda μαύρου χρώματος, ίδιο δίκυκλο είχε και ο Σάββας, η Αλίσια είχε ένα άσπρο Μερσεντές με ισπανικές πινακίδες όπως επίσης και ένα αυτοκινούμενο τροχόσπιτο μάρκας Ford Transit χρώματος λευκού, ο Παπαδάκης είχε ένα παλιό Μερσεντές του οποίου κατέθεσε τις πικανίδες και αγόρασε ένα Βαν μάρκας Ford Transit χρώματος κόκκινου, επίσης είχε ένα ασθενοφόρο, στο οποίο έβαλε κάποιες βάσεις για να μπουν κάμερες, αλλά δεν γνωρίζω αν ήταν δικό του ή της κινηματογραφικής εταιρείας που εργαζόταν. Το ασθενοφόρο ήταν περίπου ενάμιση μήνα έξω από το εργαστήριο της οδού Αιγιαλείας αρ. 10.

    - Έχεις κατασταλάξει ιδεολογικά όσον αφορά τα πιστεύω σου.

    - Όχι, θεωρώ ότι τα πολιτικά συστήματα που υπάρχουν σήμερα είναι δογματικά και δεν μπορούν να επιλύσουν τα προβλήματα της εποχής με δογματικές λύσεις.

    - Έχεις τίποτε άλλο να προσθέσεις;

    - Μετανιώνω για όλα αυτά που είπαμε διότι καταλαβαίνω ότι δεν έδωσαν καμία λύση σε τίποτα και λυπάμαι που δεν μπόρεσα να βρω έναν τρόπο να απεμπλακώ ενωρίτερα από αυτήν την ιστορία.

    Τίποτε άλλο δεν έχω να προσθέσω.

     

      Πηγή: Εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ
       
       
     

    ©1999-2001  Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη Α.Ε.