ix.in.gr
Η άγνωστη Κίνα
Εισαγωγή
Μια μικρή Κίνα στην Ελλάδα
Η Τσαϊνατάουν της Αθήνας
Με τα λόγια της Τόνια Λούο
Γέφυρα Πεκίνου-Αθήνας
«Χρυσή περίοδος στις διμερείς σχέσεις»
Nεόκοπη υπερδύναμη
Μία χώρα δύο συστήματα
Κοινωνική μετάλλαξη
Ισχυρός παγκόσμιος παίκτης
Το πινέλο του «δράκου»
Αλμα σε τροχιά
Δαμάζοντας τον Γιανγκτσέ
Εντυπωσιακά κτίρια
Η «άλλη» Κίνα
«Μαύρο» μετάλλιο...
H xώρα του 1,3 δισ. ανθρώπων
Ο περιβαλλοντικός «εφιάλτης»
Σινικό «Πύρινο Τείχος»
Σχέσεις αγάπης και μίσους
Το κίνημα του Θιβέτ
Η άγνωστη «γενοκτονία»
Ιστορία
Οι δυναστείες
O Μεγάλος Τιμονιέρης
Mετά τον Μάο
Χρονολόγιο
Φωτορεπορτάζ
Εικόνες της σύγχρονης Κίνας
Το πινέλο του «δράκου»
Τη δική της Αναγέννηση ζει η σύγχρονη κινέζικη τέχνη
Παρασκευή, 4 Ιουλίου 2008
Αν βρεθεί κάποιος στην συνοικία Dashanzi στο Πεκίνο –γνωστή και ως ζώνη 798- θα παρατηρήσει έναν έντονο καλλιτεχνικό αναβρασμό. Στούντιο καλλιτεχνών, γκαλερί και αίθουσες τέχνης προσελκύουν το βλέμμα του επισκέπτη. Πρόκειται για την «καρδιά» της σύγχρονης κινέζικης τέχνης.

Η σύγχρονη τέχνη της Κίνας γνωρίζει μια πρωτόγνωρη άνθιση. Πίνακες Κινέζων καλλιτεχνών πωλούνται σε τιμές-ρεκόρ στις δημοπρασίες γνωστών οίκων. Μέχρι το 2015 προγραμματίζεται να χτιστούν στην Κίνα 1.000 περίπου μουσεία, ενώ κάθε μήνα εκδίδονται δεκάδες περιοδικά με θέμα τη σύγχρονη τέχνη.

Ήταν τη δεκαετία του 1980 όταν οι Κινέζοι καλλιτέχνες άρχισαν να έρχονται σε επαφή με την τέχνη της Δύσης και να βάζουν τα θεμέλια για τη δημιουργία μιας δικής τους δημιουργικής γλώσσας.

Ο μετασχηματισμός της κοινωνίας, έτσι όπως σημαδεύτηκε από τον κομμουνισμό και συνεχίστηκε με το «άνοιγμα» προς τη Δύση, απετέλεσε υλικό μελέτης για τους Κινέζους καλλιτέχνες

Η παγκοσμιοποίηση, ο καταναλωτισμός, η σχέση της παράδοσης με τη σύγχρονη καθημερινότητα, οι υπαρξιακές ανησυχίες του λαού της Κίνας είναι μερικά μόνο από τα θέματα που απασχολούν τους καλλιτέχνες. Από το έργο τους δεν λείπει και η κριτική στο καθεστώς, γεγονός που μάλλον προκαλεί αμηχανία στην κινεζική ηγεσία.

Η κ. Μάγδα Μπαλτογιάννη, υπεύθυνη της έκθεσης Σύγχρονη Κινέζικη Τέχνη που διοργανώθηκε στην Τεχνόπολη στο Γκάζι τον Μάιο του 2008, λέει ότι οι κινεζικές αρχές αντιμετωπίζουν το φαινόμενο της σύγχρονης τέχνης με «σκεπτικισμό». «Αυτή δεν είναι η επίσημη κινέζικη τέχνη» μας λέει. «Δεν θα την δει κανείς στο δρόμο και ουσιαστικά αναπτύσσεται σε μια συγκεκριμένη περιοχή» συνεχίζει.

Η ίδια μας λέει ότι οι καλλιτέχνες ανήκουν στη νέα γενιά καλλιτεχνών και σπάνια θα δει κάποιος έναν καλλιτέχνη άνω των 50 ετών. Σημαντικότεροι εκπρόσωποι οι Yue Minzun, Fan Lijun, Zhang Xiaogang (ζωγραφική), Xin Danwen και Wan Qingsong (φωτογραφία), Yan Lei, Cai Guo-Qiang (installation art) και Song Dong και Cao Fei (performance art). Είναι ακριβώς οι γενιές των Κινέζων που βιώνουν εντονότερα τη μετάβαση από την παράδοση στον σύγχρονο κόσμο.

Η «μανία» με τη σύγχρονη τέχνη της Κίνας ξεκίνησε το 1998-99 οπότε διοργανώθηκε στη Νέα Υόρκη σχετική έκθεση. Εν μία νυκτί οι Κινέζοι καλλιτέχνες χαιρετίστηκαν το «νέο αίμα» της διεθνούς καλλιτεχνικής σκηνής. Ο οίκος δημοπρασιών Sotheby’s πούλησε το 2004 έργα αξίας 3,6 εκατομμυρίων ευρώ, ποσό που ανήλθε στα 87,8 εκατ. δολάρια το 2007.

Φυσικά μέσα σε όλη αυτή την υπερβολική δημιουργία τέχνης δεν λείπουν και οι «παρασπονδίες». Η Δύση μαγεύεται από την απλότητα των Κινέζων καλλιτεχνών, καταναλώνοντας αδιακρίτως έργα χωρίς περαιτέρω σκέψη και μελέτη. Και όταν η μόδα περάσει, θα καταναλωθούν έργα κάποιας άλλης «oriental» κουλτούρας.

Α.Στελλάκη

Τεχνόπολις

Όροι Χρήσης : Προστασία Προσωπικών Δεδομένων : Ασφάλεια Συναλλαγών
©1999-2017 Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη Α.Ε.
Το σύνολο του περιεχομένου και των υπηρεσιών του in.gr διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση. Απαγορεύεται η χρήση ή επανεκπομπή του, σε οποιοδήποτε μέσο, μετά ή άνευ επεξεργασίας, χωρίς γραπτή άδεια του εκδότη.